"De connectie tussen mens en dier werkt helend"

14 december 2016
"De connectie tussen mens en dier werkt helend"
Inge verloor tien jaar geleden haar baan als logopediste door de ziekte van Lyme. Haar katten houden haar overeind: "Je krijgt van de dieren voldoening. Het is een samenspel. Het dier heeft het je nodig en ik heb die nodig.”
A streetcat named Bob (De Bende 14/12/16)
Inge is dertig jaar geleden gebeten door een teek. Het beestje werd nooit gediagnosticeerd en nestelde zich in haar lijf. Tien jaar later doken de eerste symtomen op van chronisch Lyme: “De situatie was toen houdbaar, maar nu ben ik al tien jaar thuis.”
 
Om haar aandacht van haar pijn en ziekte te verzetten, zocht ze op aanraden van vrienden een nieuwe bezigheid. “Toen kwam Tertz, onze eerste kater.”
 
Ondertussen leeft Inge met haar veertien poezen en vier katers. De pijn is ook draaglijker geworden. “Je krijgt van die dieren zo’n voldoening. Het is een samenspel. Het dier heeft het je nodig en ik heb die nodig.”
 
Inge kende veel mensen in haar situatie die een einde maakten aan hun leven. Haar poezen geven haar een reden om op moeilijke momenten uit bed te komen. "Als ik de dieren niet had, was ik er niet meer.”
 
Chronische Lyme wordt in België nog niet erkend als ziekte. Inge staat in voor alle kosten van haar medicijnen. “De ziekenkas staat niet open om mijn medicijnen te betalen, laat staan dat ze een kat terugbetalen. Maar die houden mij al tien jaar net op been. De connectie tussen mens en dier werkt helend.”