"Papa, kan er niemand die kankercelletjes doodschieten?"

16 november 2016
Dirk Van den Bosch
Volgens artsen van het UGent is het beter om terminale kinderen meteen de waarheid te vertellen. Maar is dat wel zo? Mathias, het zoontje van Dirk Van den Bosch overleed deze zomer aan kanker. Annemie Peeters sprak met hem.
Dirk Van den Bosch over kinderen en sterven

40%

Mathias kreeg de diagnose kanker toen hij vier jaar en één maand oud was. Toen was zijn prognose op overleven 40%, mits zware behandelingen. Dirk legde het uit aan zijn zoon:

"Je zegt dat hij heel ziek is. Dat hij heel veel naar het ziekenhuis zal moeten gaan. Dat hij niet meer naar school zal kunnen gaan. Fysiek zwakker zal worden."

Na drie maanden werd hij heel snel volwassen

De (begeleidings-) centra helpen in het uitleggen van de ziekte:

"Over kanker- en tumorcelletjes worden mappen vol documentatie meegegeven, op het niveau van elke leeftijdscategorie."

Een leeuwtje

Mathias wilde tot het einde blijven vechten. Hij was een leeuwtje. Daarom zei Dirk pas helemaal op het einde van zijn gevecht dat de strijd gestreden was:

"Zolang je kind blijft vechten mag je niet zeggen dat het hopeloos is. Tot een week voor zijn overlijden wou Mathias overleven. Daarin ga ik loodrecht in tegen deze dokters: zij negeren het (bewezen) effect van het placebo-effect!"

"De tumorcelletjes zijn terug"

Toen Mathias voor de tweede keer herviel, wist hij dat ook zelf al:

"Toen we van de dokter thuiskwamen, zij hij zelf tegen zijn mama: 'De tumorcelletjes zijn terug'"

Maar van opgeven wilde hij niet weten, want niet veel later ging hij bij zijn papa op schoot zitten en vroeg hij

Kan er niemand die tumorcelletjes doodschieten?

En zelfs tot twee weken voor hij stierf wilde Mathias nog vechten. Daarom pleit Dirk ervoor om niet te snel voor de palliatieve optie te kiezen. Je kan namelijk niet in het lichaam van je kind kijken. Luister naar je kind, vecht zij aan zij met hem of haar. 

Dan toch...

En dan, uiteindelijk, moest hij toch gaan.

"Twee dagen voor zijn dood zei zijn mama dat hij toch alleen ging moeten gaan. Mathias heeft toen niets gezegd, maar hard in de hand van zijn mama geknepen en beginnen wenen. Hij wilde dus niet gaan."

 

Is jou iets gelijkaardigs overkomen of ben je op zoek naar ervaringsdeskundigen zoals Dirk? Kijk dan op http://www.onssteentje.be/. Voor meer info over Mathias: http://mathiasvechttegenneuroblastoom.be/.

Dirk Van den Bosch schrijft binnenkort een boek over zijn ervaringen. 

 

Dirk Van den Bosch over kinderen en sterven