Sohn - Rennen

23 januari 2017
Sohn - Rennen
“I can feel it coming, we can never go back!”, galmt het uit je radio. Conrad van Sohn is zo’n single waarmee wij graag een programma op gang trekken.

Bij Conrad zit je meteen middenin de song. Een tekst (over onheilspellende klimaatcatastrofes) die lekker en onbekommerd wegzingt.

De meeste andere tracks op ‘Rennen’ maakte Sohn minder op maat van onze formats. We passen ze deze week graag voor hem aan. Dat is ‘Rennen’ waard.

Denk (vaak) aan James Blake: spaarzame, experimentele elektronica, al dompelt Sohn (in tegenstelling tot Blake) zijn vocalen daar niet mee in onder. Denk ook aan Jamie Woon. De emotie in Sohns stem kaatst af tegen de digitale omkadering. Trek de stekker uit zijn synthesizer en je hoort een soul-, soms zelfs een blueszanger.

Sohn woont in Wenen, maar verhuisde voor ‘Rennen’ (een titel ontsproten aan zijn Oostenrijkse residentie) naar Californië. Daar sloot hij zich een maand op in het huis van een zekere Conrad (de achternaam houdt hij geheim, om de eigenaar voor een twitterstorm van Sohn-fans te behoeden).

Te lang alleen is voor niemand goed, dus sporadisch raakt hij in de knoop met zichzelf en lijkt hij te verdwalen in een nummer. Maar veel meer valt alles wel op zijn plaats. En versterkt de meesterproducer Sohn de bevlogen zanger.

In songs die onze tijd een spiegel voorhouden. Zoals Primary, dat hij schreef tijdens de Amerikaanse voorverkiezingen. “Can I wake up now?”, vraagt hij over de opkomst van Trump. Je bent wakker.