Van Aerosmith tot Chuck Berry

7 november 2016
The Beach Boys

1. Aerosmith and Run DMC: Walk This Way

Dit krijg je dus wanneer rappers en hardrockers de krachten bundelen. Walk This Way is een van de bekendste songs van Aerosmith. Het liedje werd geschreven door zanger Steven Tyler.
Sommigen beweren echter dat zijn mooiste creatie zijn prachtige dochter Liv is, de actrice uit o.a. The Lord Of the Rings-trilogie.
 

2. Louis Armstrong: Mack the Knife

Louis ‘Satchmo’ Armstrong, geboren in 1901 als zoon van een prostituee, leerde cornet spelen toen hij zeven was. Toen hij begin jaren ‘20 platen begon te maken, groeide hij razendsnel uit tot een superster. Hij was een geweldige trompettist, maar ook zijn opmerkelijk schorre stem maakte hem uniek.
 
Dankzij rollen in bekende filmmusicals zoals High Society en vooral Hello Dolly werd hij een lieveling van het grote publiek. In zijn latere jaren borduurde hij voort op zijn faam en ging hij de populaire toer op. In 1967 bereikte What a Wonderful World zelfs de top van de hitparades. 
 

3. Dionne Warwick: Walk On By

Een klassieker van het schrijversduo Burt Bacharach en Hal David. Dionne Warwick was hun favoriete zangeres. Bacharach hoefde zich geen zorgen te maken dat zijn liedjes te complex waren, want met haar wendbare stem kon ze zowat alles aan. Hij merkte het achtergrondzangeresje voor het eerst op tijdens een opname met The Drifters.
Hij was onder de indruk en vroeg of ze demo’s voor hem wilde inzingen. Warwick, die nog naar school ging, kon best wat extra zakgeld gebruiken en stemde toe.
 
Toen Bacharach een van die demo’s liet horen aan zijn platenbaas, zei die: “Ik haat de song, maar wie is dat meisje?” Warwick kreeg meteen een contract. Walk On By werd o.a. gecoverd door Helen Shapiro en The Stranglers, maar de merkwaardigste versie is die van Isaac Hayes. Ze duurt meer dan 12 minuten.

 

4. Chet Baker: My Funny Valentine

Een parel uit het Great American Songbook. De schitterende melodie is van Richard Rodgers en Lorenz Hart zorgde voor de tekst. My Funny Valentine is een van de hoogtepunten uit de musical Babes In Arms. Later volgden versies van o.a. Frank Sinatra, Miles Davis, Elvis Costello, Linda Ronstadt en Herman Brood, maar de mooiste is nog altijd die van Chet Baker uit 1952.
 
Baker werd wel eens de great white hope van de cooljazz genoemd. Op het toppunt van zijn roem raakte hij verslaafd aan heroïne. In Amerika werd hij van dan af genegeerd, maar in Europa kwam hij gelukkig nog wel aan de bak tot hij op 13 mei 1988 uit het raam van een Amsterdams hotel viel.

 

5. The Beach Boys: God Only Knows

Uit het legendarische album Pet Sounds. Het nummer werd ook uitgebracht als B-kant van de single Wouldn’t It Be Nice. Pure schoonheid: een briljante song met een schitterende melodie, een eenvoudige, ontroerende tekst en een verrassende productie. Brian Wilson wou af van de onweerstaanbare surfsound die The Beach Boys de ene hit na de andere had opgeleverd.
 
“Ik wou een song met eeuwigheidswaarde schrijven,” zei hij en Paul McCartney vond alvast dat hij in zijn opzet geslaagd was. “Toen ik het liedje voor de eerste keer hoorde, ging ik gewoon uit mijn dak,” bekende hij. “De mooiste song ooit.” En wie zijn wij om hem tegen te spreken
 

6. Beastie Boys: Sabotage

Grofgebekt, onconventioneel en uitdagend veroverden Beastie Boys de hitparade met een crossover van rock, rap, punk, funk en dub.
 

7. Beck: Loser

Singer-songwriter en multi-instrumentalist Beck (Hansen) is een muzikale duizendpoot die als geen ander diverse stijlen en genres met elkaar weet te mengen. Loser, opgenomen in de keuken van een bevriende producer, was in 1994 de song die hem lanceerde. Op zoek naar memorabele platen? Probeer Odelay of het intimistische Sea Change.
 

8. Harry Belafonte: Cocoanut Woman

Harry Belafonte heeft op diverse vlakken naam en faam gemaakt. Hij is niet alleen zanger, maar ook acteur, burgerrechtenactivist (aan de zijde van zijn vriend Martin Luther King), goodwill ambassadeur van Unicef en bovenal de ‘King of Calypso’, een genre dat hij in de tweede helft van de fifties hielp populariseren.
 
Als zoon van een Jamaicaanse moeder bracht hij een deel van zijn jeugd door op het Caribische eiland. Daar leerde hij het plaatselijke volksliedje Day-O (The Banana Boat Song) kennen. Het werd zijn grootste hit, maar ook Island In the Sun en Cocoanut Woman vielen in de smaak bij het grote publiek.
 

9. Fred Astaire: Cheek To Cheek

Fred Astaire, de altijd minzame gentleman met de kwikzilveren voeten, fladderde en dartelde door ontelbare musicals. In de film Top Hat uit 1935 zong hij de klassieker Cheek To Cheek, een compositie van Irving Berlin. The Great American Songwriter kreeg er een Oscar voor.
 

10. Chuck Berry: Johnny B. Goode

Wie in de jaren 60 de intro van Johnny B. Goode niet naadloos na kon spelen, mocht zich geen echte rockgitarist noemen. Elvis Presley had country een injectie met rhythm and blues gegeven, en deed dat zo radicaal dat men aanvankelijk zelfs dacht dat hij een zwarte was. Chuck Berry deed net het omgekeerde: hij lengde de rhythm and blues aan met de melodieuze klank en de heldere dictie van countrymuziek, en daarmee klonk hij als een blanke.
 
Leonard Chess, baas van het Chess-label, besefte meteen dat Berry de geknipte figuur was om blanke en zwarte muziek met elkaar te verzoenen. Om blanke tieners niet af te stoten moest Berry evenwel het zinnetje “There lived a coloured boy named Johnny B. Goode” vervangen door “There lived a country boy …” Alleen al met de auteursrechten had hij probleemloos kunnen rentenieren, want de song werd gecoverd door uiteenlopende artiesten als The Beatles, Jimi Hendrix, Johnny Winter, Peter Tosh en zelfs door grote concurrent Elvis Presley. Johnny B. Goode heeft het trouwens verder gebracht dan welke rocksong ooit. In de jaren ‘70 stuurde NASA immers de originele opname mee met de Voyager, het ruimteschip dat moest onderzoeken of er leven buiten ons zonnestelsel bestaat.