Paul Simon - Stranger to stranger

6 juni 2016
Albumcover Paul Simon, Stranger to stranger
Koffie. Paul Simon drinkt het als hij geen inspiratie vindt. Dat schrijft hij in het voorwoord bij ‘Stranger to stranger’. De plaat begon met koffie. Dat moet een tiendubbele espresso geweest zijn. Want Simons dertiende solo-album stoomt en loopt over. Van de goesting om te experimenteren en combineren.

Samples en beats (van een Italiaanse dance-producer) met flamenco-handjeklap en voetgestamp. Allerlei instrumenten die uitleg nodig hebben. De gopichand (Indisch, uit bamboe), de trombadoo (om in te blazen), de big boing mbira (Afrikaans, hout en metaal, bespelen met uw duimen), de zoomoozophone, de cloud chamber bowls (glazen schalen aan touwen) en de chromelodeon.

Om die laatste drie op te nemen, moest Paul Simon naar een museum. Tuba, trompet, cello, trombone, conga, maracas, fluit, pijporgel en klokken vermelden we schroomvallig, wegens te gewoon.

En toch klinkt ‘Stranger to stranger’ niet als een ratjetoe. De hele instrumenten-encyclopedie blijft functioneel. Contrasteert, versterkt elkaar en geeft kleur, in dienst van de nummers. Die van onderwerp even afwisselend zijn als qua arrangementen.

Van het instrumentale In the garden of Edie (ode aan mevrouw Simon, Edie Brickell) over Wristband (Paul die zonder armbandje niet binnen geraakt in zijn eigen concert) tot Cool Papa Bell (over een honkbalspeler uit de vroegere Negro League (!) die zo snel was dat hij het lichtknopje kon uitklikken en vóór het donker was alweer in bed liggen).

‘Produced by Paul Simon and his old partner Roy Halee’ staat op de hoes. Roy Halee werkte aan alle Simon and Garfunkel-klassiekers en ‘Graceland’. Zo weet je meteen in welke categorie je ‘Stranger to stranger’ mag bijschrijven.