1 jaar lockdown: 'De Wereld Vandaag' blikt terug

12 maart 2021
© Benoit Doppagne (Belga)
Het is deze week exact een jaar geleden dat het coronavirus ook het leven in ons land op z'n kop zette. 'De Wereld Vandaag' reconstrueert de persoonlijke verhalen van de mensen die, om verschillende redenen, eerst betrokken waren.

Erika Vlieghe: "Als het voorbij is, gaan we het met de virologen vieren in een slecht verluchte jazzclub"

Ja, ze is bang geweest dit jaar. Dat geeft Erika Vlieghe volmondig toe. Maar ze houdt ook positieve herinneringen over aan 2020: de vriendschap en de innige werkcontacten tussen alle virologen en experts bijvoorbeeld. En als dit allemaal voorbij is, zit een avondje uit in een slecht verluchte jazzclub er zeker in!

Frank Vandenbroucke: "We gaan dat telewerken echt moeten volhouden"

"Ik hou mij heel stipt aan het telewerk" vertelt minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke. "Sinds 1 oktober ben ik vier keer kort op mijn kabinet geweest. Mijn echtgenote hoort mij van 's morgens vroeg tot 's avonds laat discussiëren. Die wordt daar wel een beetje gek van. Maar we moeten dit volhouden om de versoepelingen niet in gevaar te brengen."

Leen Vervaeke in Wuhan: "Ik ging heen en weer tussen emotie en ratio"

Had je anderhalf jaar geleden al gehoord van Wuhan? De kans is klein. Maar toen kwamen er die berichten uit Wuhan, over een nieuw longvirus, dat werd overgedragen van mens op mens. 

Leen Vervaeke maakte het mee vanop de eerste rij. Ze werkt als journalist in China, en woont in Peking. "Zodra ik hoorde dat Wuhan in lockdown ging, vond ik het zelf heel belangrijk om daar heen te gaan. In overleg hebben we beslist dat dat het risico waard was. Ik vond het ook een opwindende opdracht."

Epidemioloog Iris De Ryck in Italië: "Sinds Kerstmis 2019 mijn familie in België niet meer gezien"

Epidemioloog Iris De Ryck werkt in Italië, het eerste Europese land dat zwaar getroffen werd. Zij waarschuwde toen al: "Er staat geen glazen wand tussen Italië en de rest van Europa die op magische wijze het virus zal tegenhouden."

Longarts Eva Van Braeckel en intensivist Jasperina Dubois

Ook voor longarts Eva Van Braeckel (UZ Gent) en intensivist Jasperina Dubois (Jessa Ziekenhuis, Hasselt) was het een woelig jaar. “Een patiënt intuberen en op geen enkele manier kunnen geruststellen, dat was het allermoeilijkste”

De vaccinatiecampagne geeft hen beiden hoop. “Het mooiste moment van het afgelopen jaar was toen ik een aantal verpleegkundigen kon bellen dat hun vaccinatie toch zou doorgaan, nadat die eerder werd afgelast “ zegt Van Braeckel. “Je merkte dat dat wat deed met die mensen.”

Ook voor Dubois was de vaccinatie een heel bijzonder moment: "We stonden daar allemaal, en er hing een sfeer alsof we naar een feestje gingen."

Goele Kuijpers: "Ik moest afscheid nemen van mijn vader, helemaal ingepakt als een marsmannetje"

Goele Kuijpers is een van de vele mensen die afscheid moest nemen van een geliefde. Haar vader moest naar het ziekenhuis voor een gebroken heup, maar liep er corona op en stierf amper een week later aan de gevolgen van het virus. In het ziekenhuis mocht ze afscheid nemen, maar dan wel helemaal ingepakt. Op het moment van zijn overlijden mochten er ook maar 15 personen de begrafenis bijwonen. "Mijn vriendinnen mochten niet achter mij zitten op de begrafenis en mogen mij niet knuffelen. Dat is onmenselijk."

"Twee maanden na mijn besmetting, is meer dan 500 meter wandelen nog altijd moeilijk"

Bijna 800.000 mensen testten positief op corona in ons land. Velen zijn dat virus goed doorgekomen, maar dat is zeker niet voor iedereen het geval. Joceline raakte meer dan waarschijnlijk besmet op school, waar ze lesgeeft. Samen met Annick en Sofie vertelt ze over de gevolgen van COVID die hun dagelijks leven nog altijd overheersen.