89-jarige rusthuisbewoner Roger, twee maanden na pakkende getuigenis: "Straks herkennen de kleinkinderen ons niet meer"

11 november 2020
© VRT
Voor de 89-jarige Roger Lybaert weegt ook de tweede lockdown zwaar. De rusthuisbewoner bracht begin september een pakkende getuigenis over het leven in een woonzorgcentrum tijdens corona. "Mensen sterven hier van de eenzaamheid", zei hij toen. Ondertussen is het al acht maanden geleden dat hij zijn kleinkinderen zag. "Straks herkennen ze ons niet meer, dat zou heel erg zijn," zegt hij in 'De Ochtend'.

"Ik dacht dat het al de derde coronagolf was eerlijk gezegd. Ik ben een beetje de tel kwijt." Aan het woord: Roger Lybaert, 89 jaar jong. Hij en zijn vrouw besloten twee jaar geleden om samen te gaan wonen in een woonzorgcentrum in Reet. "Zij woonde in een verzorgingscentrum, ik in een verzorgingsflat. In het begin was het hier allemaal reuze. Ik kwam nog eens buiten met mijn scooter".

In het begin was het hier allemaal reuze. Ik kwam nog eens buiten met mijn scooter.

"Dat is nu uitgesloten", zucht Roger in 'De Ochtend'. "En mijn echtgenote beseft niet goed meer dat ik soms bij haar ben. Het wordt zwaar om dragen. Mijn vrouw raakt opnieuw in de kindertijd, ze roept achter haar mama en papa. Ik praat er niet graag over."

Roger zelf is nog in goede gezondheid. Hij raakte tijdens de eerste golf wel besmet met corona, maar werd niet zwaar ziek. "Ik was redelijk gerust dat ik antistoffen had aangemaakt, tot ik las dat dat misschien niet genoeg was omdat er andere variëteiten zijn."

8 maanden geleden dat Roger zijn kleinkinderen zag

Intussen is het al acht maanden geleden dat Roger zijn kleinkinderen zag. "Straks herkennen ze ons niet meer, dat zou wel heel erg zijn." Leentje, de jongste dochter van Roger, en de zus van zijn echtgenote, mogen wel nog op bezoek komen. "De deur staat hier op een spleet. Eerst mochten er vijf bezoekers komen, toen vier, nu twee. Het is net een aftelrijmpje van de kinderen."

De deur staat op een spleet. Eerst mochten er 5 bezoekers komen, toen 4, nu 2. Het is net een aftelrijmpje.

Maar knuffelen mag nog steeds niet. "Het is eigen aan mensen om iemand te omhelzen, kussen en knuffelen, zeker als je kleinkinderen en achterkleinkinderen hebt. Mijn kleinkind is net gepromoveerd tot burgerlijk ingenieur. Normaal is er een feestje, dat is er nu niet."

Beluister het gesprek met Roger Lybaert via Radio 1 Select (Je hoort er de meest recente fragmenten van Radio 1)

Bron: vrtnws.be en 'De Ochtend'

Lees ook: