"Aanstormend talent heeft het begrepen: WK is voor oude garde"

15 juni 2022
© VRT
De Rode Duivels hebben hun 4 duels in de Nations League afgesloten met een 0-1-overwinning bij Polen. Peter Vandenbempt was er ook gisteren bij in Warschau en legt die match en de 3 ervoor neer. Wat heeft hij geleerd richting het WK in Qatar in het najaar?

Het is geen 6-1 geworden zoals vorige week thuis, maar de 0-1 is een heel belangrijke overwinning voor de Belgen aan het eind van dit vierluik. Om toch een beetje met een goed gevoel met vakantie te kunnen gaan was winnen gewoon belangrijk, de manier waarop telde misschien minder.

Winnen was belangrijk om met een goed gevoel de vakantie in te kunnen gaan.

Maar ik vind dat de Belgen in grote delen van de wedstrijd echt goed gevoetbald hebben. In toch wel een vol stadion met een geweldige ambiance - bijna 60.000 mensen die tegen de Belgen supporterden - hebben ze dat goed aangepakt met druk vooruit.

Ze hebben de Polen op geen enkel moment in grote delen van de wedstrijd de kans gegeven om te voetballen, ze moesten voortdurend hun heil zoeken in de lange bal.

Er waren een paar uitblinkers: wat mij betreft Tielemans, die na een heel moeilijk jaar gegroeid is in deze Nations League-campagne. Ze hebben uiteindelijk best wel veel kansen gecreëerd, af en toe ook een keer op de tegenaanval.

Ze hadden wel meer doelpunten moeten maken, dus alles bij elkaar is die overwinning heel erg verdiend. En dat toch - laten we het niet vergeten - met wat niet de basisploeg is. Zonder Courtois, zonder Kevin De Bruyne, toch de onmisbare man op het middenveld, zonder Eden Hazard, die zonder een paar leuke flitsen en hakjes nog verder van zijn beste niveau verwijderd is en zonder Lukaku voorin.

Batshuayi voorin blijft toch een twijfelgeval. Hij begon goed, was dreigend en heeft gescoord natuurlijk - niet onbelangrijk. Maar dan heeft hij zoveel momenten van onoplettendheid, van nonchalance, van gebrek aan concentratie... Dat blijft toch een probleem voorin.

Batshuayi voorin blijft toch een twijfelgeval.

Dus zonder een paar sterkhouders heeft België in een moeilijke Europese uitwedstrijd een resultaat neergezet, dat stuurt hen met een goed gevoel de zomervakantie én het houdt hen min of meer nog in koers voor de Final Four - die België toch erg graag wil organiseren volgend voorjaar. Maar dan zal het toch in september moeten gaan winnen in Nederland en dat wordt niet vanzelfsprekend.

Lees verder onder de foto

© Bruno Fahy (Belga)
© Bruno Fahy (Belga)

"Deze nul op het bord is toch niet bepaald geruststellend"

Winnen was een, maar ook nog eens de nul houden was belangrijk natuurlijk. Want dat kunnen de Belgen blijkbaar heel erg moeilijk. Dat was maar 3 keer in de voorbije 13 wedstrijden gebeurd.

Maar 5 centimeter kunnen natuurlijk niet de defensieve problemen verhullen. En ik heb het dan niet over dé defensie, wel over het vasthouden van een voorsprong, het overwicht omzetten in een geruststellende voorsprong en als die dan niet op het bord staat makkelijk standhouden. Dat probleem is niet verholpen.

Omdat Swiderski nu 5 centimeter meer naar buiten heeft gekopt, anders had hij gelijkgemaakt. Met een paar centimeter verschil hadden we nu toch weer een Wales-scenario: waar je aan het eind van een wedstrijd die je altijd moet winnen, een resultaat uit handen geeft.

De Belgen hebben 70 procent balbezit gehad in de hele wedstrijd, in de eerste helft kwamen de Polen er niet aan te pas. Toch hadden ze nog 2 grote mogelijkheden op het einde van de eerste helft.

In de tweede helft was er hetzelfde scenario: de Belgen hadden kansen, Openda had zeker beter moeten doen met die 2 kansen om een tweede of derde keer te scoren. Dat gebeurt niet. En dan hebben de Polen - ondanks het feit dat ze in het veldspel ver onder de Belgen lagen - toch 3 reuzenkansen om een doelpunt te maken.

Als je dat optelt, is dat opnieuw te veel. Als je dat doet tegen een ploeg met meer offensieve kwaliteiten, dan lever je weer een resultaat in. Het geluk van de Belgen was dat de mannen die de kansen hadden, niet Lewandowski heten, want anders verlies je misschien zelfs deze wedstrijd.

Dat zou op basis van het grote overwicht en het spelbeeld onwaarschijnlijk zijn geweest. Dat nemen we toch mee, het was een kwestie van een paar centimeter of je had een veel slechter gevoel. Die nul op het bord is toch niet bepaald geruststellend met het oog op wat nog moet gaan komen.

Geen nieuwe conclusies: Martinez gaat voor de oude garde

Er zijn na deze vierde wedstrijd niet noodzakelijk nieuwe conclusies te trekken dan na de vorige drie. We weten dat België wedstrijden tegen de Europese middenmoot best wel kan winnen natuurlijk, maar als ze hun kansen afmaken was het met een groter verschil geweest.

De resultaten - 7 op 12 - zijn niet om over naar huis te schrijven, maar als je kijkt hoe andere grote voetballanden in deze periode van het jaar worstelen met vermoeide spelers, doen de Belgen dat ook. Dat is zeker waar. Engeland en Frankrijk doen dat, Italië heeft een pandoering gekregen van Duitsland.

Dat is voor de Belgen niet anders, alleen is het natuurlijk niet nieuw. Als het alleen in deze Nations League-campagne was en de Belgen voor de rest van het jaar hun overdonderende zelf waren geweest, dan waren deze conclusies naast de kwestie.

We zullen zien hoe het vanaf september zal evolueren en we weten dat de sleutelspelers - met De Bruyne, Hazard, Lukaku - in absolute topvorm moeten zijn, dat Witsel een ploeg moet vinden waar hij zijn allerbeste niveau weer kan halen.

"De jonge spelers, het aanstormende talent zijn veel en veel te weinig gebruikt"

Wat voor mij de belangrijkste vaststelling is, is dat Roberto Martinez in deze campagne nog een keer heeft aangetoond dat hij straks het WK in Qatar toch weer gaat spelen met dezelfde oude garde, die het de voorbije 4, 5, 6 jaar voor hem heeft gedaan.

Als je kijkt naar de keuzes die hij heeft gemaakt voor deze vierde wedstrijd in de Nations League, waarvoor hij besefte dat een resultaat belangrijk was, dan was dat ook met de gevestigde waarden. Er was geen enkele jongere die van bij de aftrap zijn kans gekregen heeft en de wissels zijn pas heel laat in de wedstrijd gekomen.

Kijk je ook naar de vorige wedstrijden, dan zijn het vooral de anciens die speelgelegenheid hebben gekregen.

En dus is mijn conclusie: met het oog op Qatar gaat Martinez nog één keer vasthouden aan de jongens die het voor hem bijna hebben gedaan op het WK in Rusland. Als ze tenminste in vorm zijn en goed kunnen spelen.

Hét manco aan deze campagne: de jonge spelers, ik noem er met De Ketelaere en misschien Saelemaekers maar twee, zijn veel en veel te weinig gebruikt.

Als je deze campagne toch ziet als een soort voorbereiding op het WK, dan hebben die dat in elk geval goed begrepen.

Trossard heeft zich met invalbeurten vooral - niet met een basisplaats - in de gunst van de bondscoach gespeeld. Ik vind Dendoncker een ontdekking achterin. Moet je die niet gewoon in de plaats van Denayer of Boyata zetten naast Alderweireld en Vertonghen?

Maar voor het overige zal de bondscoach pas gaan vernieuwen na het WK, bij de wedstrijden in september zal het duidelijk zijn dat dezelfde jongens nog een keer zullen worden opgesteld om klaargestoomd te worden. De rest moet nog even in de wachtkamer, de oude garde mag het nog één keer proberen op het einde van het jaar.

Bron: sporza.be en 'De Ochtend'

Lees ook