"Als je alleen op reis gaat, ben je nooit eenzaam"

9 februari 2018
Foto©Radio 1
Als vrouw alleen op reis, volgens sommigen geen goed idee. Kristin Daelman spreekt het tegen, uit ervaring.

Een enkel ticket boeken, je rugzak pakken en vertrekken op een wereldreis, Kristin Daelman deed het op haar 49ste. Waarom? Verlangen naar vrijheid en avontuur.

Uiteindelijk trok ze vijftien maanden op haar eentje door twintig landen. Van Nieuw-Zeeland en Australië, over Zuid-Afrika en Madagaskar tot Zuid-Amerika.

Ik reis bewust alleen. Met twee reizen wil zeggen, meer plannen en zaken vastleggen

“Ik reis bewust alleen. Met twee reizen wil zeggen, meer plannen en zaken vastleggen. Je ontmoet ook minder locals."

Eenzaam? 

Door dat contact weet je sneller wat er te doen is en wordt je sneller verrast, weet ze. "Daarnaast doe je op je eentje wat je wil en kan je makkelijk van je schema afwijken." 

Ze was niet aan haar proefstuk toe, want ging voordien altijd alleen op reis, voor enkele weekjes dan. Of het dan niet eenzaam wordt? "Dat ben je op reis nooit. Al in het vliegtuig, maak ik contact."

Wat je wel mist, is iemand om je gevoelens en ervaringen met iemand te delen, geeft ze toe. "Maar ik sprak met andere backpackers over die ervaringen en deelde alles op een blog. Familie en vrienden reageerden er dan op.”

Ik ben niet snel bang, hoewel ik dat misschien wel wat sneller mag zijn

En is dat niet beangstigend, zo alleen als vrouw? “Ik ben niet snel bang, hoewel ik dat misschien wel wat sneller mag zijn.”

Lesbisch, maar niet echt

Op één feit na, heeft ze in haar reizen niets zorgwekkend voorgehad. “In Honduras was ik zoals altijd met iemand lokaal aan de praat geraakt. Die stelde dan voor om een dag later samen te gaan wandelen. Leuk, dacht ik, een lokale gids, is de beste gids.”

“We wandelden langs eenzame plekken, richting kliffen en klommen over rotsen. Plots stond daar een ligbed. Oh oh, dacht ik, misschien nam hij al andere meisjes of vrouwen mee.”

Hij trok haar op bed en kuste haar, tegen haar zin. “Omdat ik hem wegduwde, was hij in zijn eer gekrenkt. Ik zei hem dan dat ik lesbisch was, dat leek te werken. Hij verschoot en liet me los. Blijkbaar was hij daardoor minder gekrenkt.”

Het houdt haar niet tegen. “Als ik nu kon, was ik meteen weer weg.”