"Als je één ding niet wil, dan is het ouder zijn van een vermist kind dat nooit wordt gevonden"

26 augustus 2020
© Radio 1
Alain Remue ergert zich enorm aan mensen die klagen over een lekke band. Zijn job bij de 'Cel Vermiste Personen' heeft hem leren relativeren.

"Mensen kunnen zoveel aan. Dat heb ik vooral geleerd van ouders van vermiste kinderen" vertelt Alain Remue, die al een kwarteeuw naar vermiste mensen speurt, in #weetikveel. "Als je een ding niet wil zijn, dan is het ouder van een vermist kind dat nooit wordt gevonden. Dat doet mij enorm relativeren en kan me doen genieten van kleine dingen. Ik kan me enorm ergeren aan mensen die zich opjagen omdat ze een lekke band hebben."

"Ouders van nooit gevonden kinderen zeggen me: Kon je maar met slecht nieuws komen. Slecht nieuws is zoveel beter dan geen nieuws."

"Neem nu Dirk Vanden Branden, de vader van Liam Vanden Branden. Liam verdween op 3 mei 1996. Hij zou nu een volwassen kerel zijn. Maar als vader Dirk nu een kein ventje ziet lopen, kijkt hij nog altijd om te zien of het niet Liam is. Liam was 2 jaar oud op het moment van zijn verdwijning."

"Ons werk kan ik eenvoudig samenvatten: een antwoord geven"

"Het is niet dankzij Dutroux, want die eer gun ik hem nooit van mijn leven, maar door de zaak Dutroux dat we vandaag staan waar we staan" zegt Remue. "Ons werk kan ik eenvoudig samenvatten: een antwoord geven. Ook al is het een antwoord dat mensen niet willen horen."

Bekijk de integrale uitzending van #weetikveel:

Lees ook: