"Alsof hij zich staat af te trekken bij een soundtrack van gefakete orgasmes"

3 september 2019
Op 3 september 1982 scoorde Boy George z'n eerste nummer 1-hit met Culture Club. 'Do You Really Want To Hurt Me' stond zoweel in de VS, in het Verenigd Koninkrijk als bij ons wekenlang op 1. Maar het nummer werd destijds wel uitgespuwd door de muziekpers. Het Britse muziekblad Smash Hits noemde het zelfs "fourth division reggae". En er zijn nog wereldhits die een vernietigende recensie kregen. Ilse Liebens resumeert.

Bekijk het gesprek met Ilse Liebens:

The Rolling Stones - Start Me Up

'Start Me Up', één van de grootste hits van de Stones en één van hun meest iconische gitaarriffs. Niet volgens de journalist die het plaatje in 1981 besprak voor Smash Hits. Volgens hem klonk het nummer "alsof een oude Stones-riff zachtjes gewurgd wordt". En hij noemde het nummer ‘een vreselijke parodie van de echte Stones.’

Prince - Purple Rain

Eén van de grootste classics uit de popgeschiedenis. Maar dat was niet de inschatting bij het muziekmagazine Melody Maker toen het nummer uitkwam: zijn noemden 'Purple Rain' "melodramatisch en megalomaan".

"Alsof hij zich staat af te trekken bij een soundtrack van gefakete orgasmes."

Bob Dylan - Like A Rolling Stone

'Like A Rolling Stone': de klassieker der klassiekers. Maar zo zagen ze het niet bij Melody Maker toen Bob Dylan zijn nieuwe plaatje uitbracht in 1966. Ze noemden het "een vreselijk monotoon nummer, met een erbarmelijke intonatie", en omschreven het al "the six longest minutes since the invention of time". De zes langste minuten sinds de uitvinding van de tijd.

Amy Winehouse - Back to Black

'Back to Black' van Amy Winehouse, vanop haar tweede en helaas ook laatste studio album. Ze liet zich duidelijk beïnvloeden door de pop - en soul girlgroups uit de jaren zestig, het is echt die sound die ze opzochten, maar volgens Pitchfork - een Amerikaanse muziekwebsite - zijn ze daar maar gedeeltelijk in geslaagd: “goed gestolen, maar ondanks de inspanningen van producers Mark Ronson en Salaam Remi kan het toch niet tippen aan ‘the real deal'", schreven ze.

Ze waren daar bij Pitchfork ook niet helemaal tevreden met de openingszin van de song: He left no time to regret/ Kept his dick wet… Dat vonden ze iets te makkelijk en gratuit. 

Lees ook:

Radio 1 Select