"Alsof ze een zeldzaamheid zijn, werkende moeders in veeleisende jobs"

15 september 2019
Hét nieuws van de afgelopen dagen was toch wel de comeback van Kim Clijsters, en daar kon ook Bieke Purnelle niet omheen. Purnelle is columniste en directeur van Rosa, het Kenniscentrum voor gender en feminisme, en zij koos Clijsters als 'held van de week'.

Dag Kim,

Dat jij terug op hoog niveau wil tennissen was groot nieuws. Iedereen vond er meteen wat van en vroeg zich luidop en ongevraagd vanalles af. Of dat nu wel nodig was. Of je je niet gewoon kon neerleggen bij het genadeloos verstrijken van de tijd. Of het medisch en fysionomisch wel mogelijk is om op je 35ste, na 3 zwangerschappen, jezelf weer naar de wereldtop te smashen. Of we echt zitten te wachten op nanny’s naast het tennisveld.

De kritische journalist die die laatste bedenking maakte legde ongewild een goed idee op de debattafel: dat topsporters beroep zouden kunnen doen op kinderopvang rond en naast de wedstrijd. Zowaar een uitstekend plan. Dat de meeste vrouwelijke topsporters niet eens een betaald zwangerschapsverlof hebben, daarover hoorden we de man niet klagen.

Alsof ze een zeldzaamheid zijn, werkende moeders in veeleisende jobs

Krantenredacties gingen naarstig op zoek naar vrouwen die ook een comeback maakten nadat ze een tijdje thuis bleven voor de kinderen. Alsof ze een zeldzaamheid zijn, werkende moeders in veeleisende jobs.

Ik waande me even terug in de jaren vijftig. Dat gebeurt wel vaker tegenwoordig. De kers op de taart was een krantenkop die poneerde dat jij je carrière weer kan oppikken dankzij je man. Diezelfde dag had ik zitten kijken hoe een 39-jarige wereldkampioen wielrennen, vader van vier kinderen, gezwind een berg op fietste. Nooit heb ik iemand aan Alejandro Valverde horen vragen hoe hij dat doet, jarenlang wekenlang van huis zijn. Misschien worstelt hij ermee. Het zou zomaar kunnen.

Maar wie zwanger wordt en kinderen baart heeft het net wat lastiger in de sport. Het lijf dat beproefd wordt en langzaam herstelt; de meningen over wat je doet en hoe je het klaarspeelt; hardnekkige rollenpatronen, ongegeneerde bemoeienis.

Je wist natuurlijk dat je besluit voor ophef zou zorgen. Wie ooit wereldtop was sluipt niet ongezien het veld weer op.

Daarom vind ik je best dapper. Wat als het niet lukt? Wat als het veel zwaarder blijkt dan je had gedacht? Wat als je verliest? En opnieuw verliest? Ik weet zeker dat je het beseft: dat je kan falen; dat er geen garanties zijn; dat de kritiek even gul zal stromen als de gelukwensen toen het je voor de wind ging.

Maar ik denk dat je besloten hebt je daar niets van aan te trekken. Niet van het bemoeizuchtige gezeur over de zorg voor jullie kinderen. Niet van de hopeloos ouderwetse bedenkingen bij de combinatie topsport en moederschap. Niet van de verwachtingen.

Het maakt niet uit of je over een jaar of twee een Grand Slam wint

Het maakt niet uit of je over een jaar of twee een Grand Slam wint. Doe wat je gelukkig maakt. Wie z’n dromen laat inslapen komt er nooit achter of ze kunnen uitkomen.

Bieke Purnelle

Beluister het volledige fragment:

Radio 1 Select