Auteur Philip Roth overleden. “Het is alsof er iemand sterft die je kent”

23 mei 2018
Een groot schrijver is niet meer. “Ik ween alsof iemand die ik heel goed heb gekend er niet meer is” schreef Ann De Craemer op Twitter. In ‘Nieuwe Feiten’ vertelt ze waarom ze zo aangedaan is door het nieuws.

“Ik kon niet goed slapen vanmorgen. Het klinkt natuurlijk belachelijk om te zeggen dat ik voelde dat er iets aan de hand was” zegt schrijfster Ann De Craemer. “Maar ik was dus vroeg wakker en een slechte gewoonte is dan Twitter checken. Het nieuws stond er net op. En ja, ik heb echt gehuild.”

De Craemer: “Ik heb Philip Roth leren kennen aan de universiteit, dankzij de fantastische professor Kristiaan Versluys. Ik weet nog dat ik toen tegen mijn toenmalige vriend zei: de dag dat Philip Roth sterft, zal ik huilen. Hij deed toen een beetje meewarig: je kent die man helemaal niet.”

“Maar ik ken hem wel!” zegt ze bijna 20 jaar na haar uitspraak.

Als een auteur als het ware 20 jaar op je schouder zit, en als je die leest en blijft lezen, dan is het alsof er iemand sterft die je kent.

Ook haar ex-vriend herinnert zich haar uitspraak nog. Vanochtend kreeg ze een sms van hem om te vragen of ze nu effectief gehuild had. Wat ze dus alleen maar affirmatief kon beantwoorden. Voor haar is Philip Roth de auteur die de 20ste eeuw van Amerika op papier heeft gezet: niet alleen wat het betekent om Amerikaan te zijn, maar ook wat het betekent om mens te zijn.

“Goede verhalen kunnen ook in het heel kleine zitten”

“Wat me in hem altijd heeft geïnspireerd is het feit dat hij altijd over zijn eigen buurt en stad heeft geschreven” zegt De Craemer. “Goede verhalen kunnen ook in het heel kleine zitten. Het universele kan in het particuliere zitten. Het is een van de vele dingen die ik van Philip Roth heb geleerd”. Roth diende als een soort voorbeeld voor De Craemer. Zo spelen haar drie romans zich af in Tielt, de streek waar ze opgroeide. “Al zal ik nooit tot aan zijn enkels komen, en zelfs daar niet.”

Masturberen met een stuk vlees

Obama alludeerde erop dat Philip Roth zijn volk leerde masturberen. Hij kwam aan die reputatie door het boek ‘Portnoy’s Complaint’, waarin hij als tiener masturbeert met een stuk vlees dat zijn moeder heeft meegenomen van de buurtslager. “Als 18-jarige wist ik natuurlijk al hoe het moest, maar in het Amerika van zijn tijd was dat natuurlijk choquerend. Zijn ouders durfden zelfs niet meer op straat komen. Het was du jamais vu.”

“Ik wist natuurlijk dat de man op een dag zou sterven, ook goden sterven helaas. Maar ik heb in zekere zin zijn boeken opgespaard” besluit De Craemer. “Ik heb ze nooit allemaal gelezen, om nog ‘iets’ te hebben.” Een kleine troost.

Lees ook:

Radio 1 Select