Belgium, een utopie

23 juni 2018
Weinigen zullen tegenspreken dat België een organisatorisch boeltje is. Zes regeringen, achttien federale ministers en staatssecretarissen, negen Vlaamse ministers, zeven Waalse, zeven ministers van de Franstalige en vier van de Duitstalige gemeenschap, acht ministers van de Brusselse Hoofdstedelijke regering. Dat maakt 53 en ik hoop dat ik geen enkele excellentie over het hoofd heb gezien.

Daarmee is ons land vermoedelijk het ingewikkelste en het minst begrijpelijke ter wereld. Philippe Van Parijs is filosoof en politicoloog en heeft nagedacht over de uitdagingen die de Belgische politiek zo complex maken. Hij zoekt een uitweg uit het Belgisch labyrinth. Het boek dat hij daarover schreef, heeft hij dezelde naam gegeven als het land waarover het gaat:

Belgium.

Niet België en ook niet Belgique of Belgien. Zelfs niet België/Belgique/Belgien. Maar Belgium, in het Engels. Want Philippe Van Parijs denkt dat we een reuzenstap richting staatkundige rust zouden zetten als we erin zouden slagen het Engels te laten evolueren tot onze lingua franca, de taal waarin de drie taalgemeenschappen met elkaar communiceren.

Ja, er zijn mitsen en maren, uiteraard. En ja, het Nederlands is ook de redactie van Interne Keuken lief. En we voelen weerstand tegen het idee dat alles in het Engels zou moeten gaan. Maar aan de andere kant is het ons ook al wel eens overkomen dat we onszelf er in Brussel op betrapten Engels te spreken met een Franstalige. Misschien is het idee dus zo gek nog niet...

Philippe Van Parijs zit zaterdag aan onze tafel. Het gesprek zal verlopen in het Nederlands.