Bianca: "Ik kon geen Taekwondo-pak voor mijn dochter betalen"

15 maart 2021
© Ekaterina Kuznetsova (Unsplash)
Uit een vrijetijdsonderzoek van de studiedienst van de VRT blijkt dat 7 procent van de Vlamingen door geldzorgen minder plezier hebben in het leven. Bij mensen met een laag inkomen is dat 42 procent. Bianca kan ervan meespreken. Ze heeft twee kinderen, maar hobby's zitten er voor hen niet in. "Ik kon geen Taekwondo-pak voor mijn dochter betalen."

"Mensen met een laag inkomen moeten dagelijks harde keuzes maken", zegt KUL-professor sociaal beleid Wim Van Lancker. "Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat hun kinderen niet kunnen deelnemen aan de vrijetijdsactiviteiten waar hun vriendjes wel aan kunnen deelnemen. Dat zorgt er natuurlijk voor dat hun kinderen wat meer uitgesloten gaan zijn en niet mee kunnen praten met hun vrienden.”

"Ik kon geen Taekwondo-pak voor mijn dochter betalen"

Bianca kan ervan meespreken. Ze heeft een zoontje van 4 en een dochter van 16, voor wie hobby’s niet mogelijk zijn. De dochter van Bianca deed wel een tijdje Taekwondo, maar moest er om financiële redenen mee stoppen. “Het lidgeld was niet het probleem, want dat kan je in stukjes betalen” vertelt Bianca in ‘De Ochtend’, “maar ik kon het pak niet betalen.” De club kon misschien wel helpen, “maar mijn dochter wou niet dat ik dat ging vragen.”

Een reis zit er uiteraard ook niet in. “Ik ben 1 keer naar de zee geweest, omdat ik de kosten gedeeld heb met een vriendin die in dezelfde situatie zit, maar dat is alles.”

Bianca bevestigt het sociaal isolement dat professor Wim Van Lancker aanhaalt. “Mijn jongste beseft het nog niet goed, en is al blij met de speeltuin. Maar bij de oudste begin ik wel te voelen dat ze dingen wilt, maar dat het niet kan. Al kan ze er wel op school over praten. Ze begint te beseffen wat het leven inhoudt.” 

"Nooit rust"

De coronatijden zijn voor Bianca dan ook niet echt verschillend met andere tijden. Dat de restaurants nu gesloten zijn, heeft geen impact op haar sociaal leven. “Ik ben dat gewoon. Op restaurant gaan gebeurt hier misschien één keer per jaar, als ik geluk heb dat ik met iemand anders kan meegaan.”

“En als er eens iets over is, gaat het sowieso eerst naar de kinderen” zegt Bianca. “Dan kopen we kleren of schoenen. Of gaan we een ijsje op een pannenkoek eten.” Al blijven ook dat keer op keer moeilijke beslissingen. “Dan denk ik altijd: zou ik het niet beter opzijleggen in plaats van het nu uit te geven. Het is altijd heel dubbel. Je denkt na over elke euro die je uitgeeft. Je hebt nooit rust.”

Beluister de getuigenis van Bianca in 'De Ochtend':

Wie mensen in armoede wil ondersteunen, kan terecht bij het Netwerk Tegen Armoede

Bron: vrtnws.be en 'De Ochtend'

Lees ook: