“Bij N.E.S.T begrijpen we elkaar helemaal, dat is zo waardevol”

18 januari 2021
© Unsplash
Online communities kunnen heel belangrijk zijn voor lotgenotencontact. Mensen die hetzelfde meemaken, kunnen er ervaringen uitwisselen en steun vinden bij elkaar. ‘N.E.S.T’ is zo’n groep op Facebook voor jonge weduwen en weduwnaars met kinderen. Christel Vandervloed richtte de groep op, kort nadat ze zelf weduwe werd: “Met een half woord begrijpen wij elkaar, het geeft zo’n warm gevoel om in die groep terecht te kunnen.”

In ‘De Wereld van Sofie’ vertelde Christel over het ontstaan van de Facebookgroep: “Mijn man stierf in oktober 2015, in de zomer daarna gingen mijn kinderen naar een kamp van 'Missing You' - speciaal voor kinderen in rouw. In de nasleep daarvan leerde ik een aantal dames kennen en daaruit is uiteindelijk N.E.S.T gegroeid. In het begin waren we met een tiental, al snel zaten we aan dertig en vandaag - bijna drie jaar later - hebben we al 450 leden in de Facebookgroep.”

In hetzelfde schuitje

N.E.S.T richt zich op jonge weduwes en weduwnaars met kinderen. Wat er gepost wordt, is heel uiteenlopend en vaak afhankelijk van waar men zit in het rouwproces. “Soms komen mensen binnen waarvan de partner nog moet begraven worden, dat is heel ‘rauwe rouw’”, zegt Christel. “Gevoelens van verdriet en gemis worden gedeeld, maar ook heel praktische vragen zoals: hoe pakken jullie het aan op school? Of: wat met de financiële kant van de zaak? Ook huidhonger is een heel belangrijk topic in de groep. Kortom, alle zaken die je in die periode in je leven tegenkomt, worden er besproken.”

Christel voelde de nood om mensen in dezelfde situatie bijeen te brengen, toen ze kort na de dood van haar man op zoek ging naar een weduwegroep. “Ik vond er één in Leuven, waar ik zeer welkom was, maar men vertelde me dat de jongste deelnemer in die groep 84 jaar was! Ja, daarmee voel ik natuurlijk weinig connectie, dat is een heel ander verliesverhaal. Bij N.E.S.T daarentegen zit iedereen in hetzelfde schuitje: we zijn allemaal overlevende ouders, dat is een verpletterende verantwoordelijkheid. Als je dan op Facebook terecht kunt bij mensen die exact hetzelfde meemaken, is dat heel waardevol.”

Nieuwe vriendschappen

Want bij je vrienden kun je natuurlijk wel terecht, maar dat is niet hetzelfde: “Je familie en vrienden vangen je op en steunen je in de eerste periode, maar na een tijdje gaan zij verder met hun leven – en dat is heel normaal. Maar jij geraakt soms niet vooruit, je hebt de nood om je verhaal nog eens kwijt te kunnen en wil hen er niet mee belasten. Wel, dan is die Facebookgroep er: je kunt er je kleine frustraties delen, je blijvende verdriet en gemis – en je wordt 100 procent begrepen.”

Vaak groeien er uit die online contacten ook offline vriendschappen: “Je leert er mensen kennen, je deelt telefoonnummers en spreekt eens fysiek af. Ik heb zelf een goeie vriendin overgehouden aan de online groep. Ik zou niet weten wat ik zonder haar gedaan had.”

Beluister de getuigenis van Christel:

Lees ook: