Bob Dylan 80: "Jij bent mijn gedroomde tweelingsbroer - met een leeftijdsverschil ertussen van vijfendertig jaar"

24 mei 2021
© Koos Breukel
Bob Dylan werd deze week 80! Daar hoorde uiteraard een feestje bij: we vierden ‘m een hele dag op Radio 1. Auteur Saskia De Coster is een grote Dylan-fan en schreef ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag een verjaardagsbrief.

Dag Bob Dylan,

Jij bent mijn broer, denk ik. Wil ik. Mijn tweelingsbroer. Nee, ik ben niet gek, al lijkt dit hetzelfde als naar een wildvreemde op straat toestappen en zeggen: hallo, jij bent mijn broer. Wie weet is het toeval die dag zo goed bezig dat het nog klopt ook en dat na jaren twee mensen elkaar terugvinden, twee bloedverwanten. Zo voelde het, zo heb ik jou teruggevonden op mijn elfde.

Toen schoof ik het cassettebandje van Blonde on Blonde in een cassettedeck en ik hoorde het: ik hoorde wat ik verloren was. Al verstond ik er geen woord van, van dat rare engels dat voor mij net zo goed Arabisch kon zijn. De klanken waren wild, energiek, groots en gestoord.

Jij bent mijn gedroomde tweelingsbroer - met een leeftijdsverschil ertussen van vijfendertig jaar. Sommige bevallingen van tweelingen kunnen heel lang duren. Jij hebt het muzikale talent van de voorbije tachtig generaties allemaal in één keer gekregen, ik heb het mijne ook met volle overtuiging aan jou afgestaan, geen greintje heb ik over.

Jij bent voor mij zo’n broer die je op ieder moment kan bellen voor het juiste advies. Als een klusser ben je, dag en nacht paraat om te vertellen hoe je de schakelkast bedient en welke druk op het water moet staan. Zo’n geobsedeerde klusser ben jij, al klus jij niet met kasten en vijzen maar met gemoedstoestanden en wereldorde. Als ik een probleem heb met de droge werkelijkheid die iets teveel feiten en statistieken serveert en iets te weinig mystiek, dan luister ik naar jouw Changing of the Guards, als ik nood heb aan een verhaaltje van schurken en liefjes, dan kom jij met Rosemary, lily& the jack of hearts aan, als ik wat rust zoek, speel jij ‘every Grain of sand’. Altijd sta je al klaar met een oplossing waar ik zelf niet op kom. Alles wat ik ooit wilde zeggen, heb jij al gezongen. Dat heet broodroof, voor een schrijver, en dat heet grootsheid, voor een mens.

En dan gebeurt het dat ik je lange tijd niet opzoek maar jij bent er toch nog, jij bent er altijd en het maakt dan niet uit dat ik je al een tijd niet heb gehoord. Zo gaat dat bij mijn gedroomde tweelingsbroer.

Lieve Bob, ik ben er haast zeker van dat je niet graag verjaart, maar toch mogen we nu even, rond een ingebeelde taart propvol kaarsen, tachtig, we mogen nu even zeggen dat jij onsterfelijk bent.

Tot binnenkort bob!

Beluister de brief van Saskia De Coster: 

Lees ook: