"Bob, we laten je los, maar ik reken erop dat heel de hemel algemeen beschaafd Antwerps klapt"

22 november 2020
Bob Van Staeyen is niet meer. Naar aanleiding van zijn overlijden brengt artieste Slongs een prachtige ode aan de legendarische Antwerpse band, The Strangers.

Vokke zee: Na moette traawe me een paljaske van ne vent, hij zit misschien bij de rijkswacht mor hij is zoe geire polies. Eieren of joeng, ‘k blijf em geire zieng,levenslang, lijf tegen lijf. Tot on mn pensjoen … m’n pensjoen. As w’ oep vakantie gaan gon we nor Mexico of Benidorm, mor doar edde ginne Schele Van Der Linde, ginnen Blauwe Geschelpte, gin ziekenkas, gin OCMW, ginne sinjorentram, ginne paters rok en rol en ge kunt ni gon veire oep’t scheld. Nee, geeft mij mor ‘t strand van’t Sint-Anneke, want Antwaarpe gij ze gij vur mij, toch de stad wor assek zen geboren.

Je zou kunnen denken: “Slongs is ons weer Antwerps aan’t leren zenne”. Maar niets is minder waar. Ik haal gewoon herinneringen op aan mijn leermeesters.

Deze ultieme boysband die van de 60 ties t/m de 80 ties de hitlijsten domineerden, zijn voor het Antwerps dialect zoals de Dikke Van Daele voor het Nederlands is: De norm. Net zoals Bob Dylan onlangs de Nobelprijs voor Literatuur won, vind ik dat zij zeker een award verdienen voor het documenteren van het Algemeen beschaafd Antwaarps.

De eerste paragraaf van deze column is samengesteld met een aantal titels van enkele van hun liedjes. Hun repertoire bedraagt meer dan 350 nummers! Dat is voor elke dag van het jaar een liedje. En de formule om bekende melodieën te gebruiken bleek al snel een kip met gouden eieren. De laatste 2 decennia was de kip echter terug op stok gegaan en zagen sluwe vossen hun kans om met een aangepaste strategie hun plek in het beestenbos te veroveren. Toen Halve Neuro en De Zologie in 2010 de Vlaamse podia begonnen te veroveren noemden men ons al snel The Strangers van de hiphop. Wij deden namelijk exact hetzelfde als de grootmeesters, bestaande beats overgieten met Antwerpse saus. Succes gegarandeerd!

We staken het ook niet onder stoelen of banken dat we de mosterd ergens vandaan hadden en gaven de oervaders altijd het respect dat ze verdienden. Deze nederigheid werd een aantal jaar geleden beloond met een telefoontje van De Roma. Het 65 jarig jubileum van The Strangers zou een groot feest worden met optredens van verschillende artiesten en Halve Neuro en Slongs
mochten daarbij niet ontbreken vonden ze. Oh boy! Alle kindjes blij!

Liedjes zingen voor onze jeugdhelden in de mooiste concertzaal van Antwerpen. Samen met Den Halve brachten we Biografieke Lieke, een cover van Rappers delight van de Sugar Hill Gang en ik had ‘t Strand van’t Sint-Anneke in een modern reggae jasje gestoken. Ondanks dat er 1500 man in de Roma was, waren er maar 8 ogen die ik voelde priemen.

Daar zaten ze dan, op de eerste rij, vol verwachting. Het was net of ik een mondeling examen moest gaan afleggen over een heel complex vak. Ik praat dan misschien relatief plat voor de rest van Vlaanderen, maar ik moest me toch zwaar concentreren om de 3 A’s van het Antwerps met de juiste tongval te exprimeren. (exprimeren, really Slongs? Toch niet nerveus
omdat ge op Radio 1 komt zeker?)

Soite, het moment supreme was toch dat ik een bepaalde glinstering in hun ogen zag die je vaak bij jonge verliefde stelletjes ziet. Ze hadden hun kindje afgegeven, in liefde losgelaten en ze zagen dat het goed was. Net zoals jij nu Bob, we laten je los,in alle liefde, maar ik reken erop tegen dat ik naar boven kom heel de hemel algemeen beschaafd Antwerps klapt.

‘T is oe geraaje!

Beluister de column van Slongs voor 'De toestand is hopeloos maar niet ernstig':

Ontdek de andere columns uit de uitzending: