Censuur en zelfcensuur

14 november 2018
Regisseur Lukas Dhondt moet zijn film “Girl” op vraag van Netflix aanpassen om zijn kansen op een Oscarnominatie gaaf te houden. Vooral twee scènes zouden problematisch zijn: een passage waarin een penis te zien is, en een blowjobscene. Aanleiding om het in De Wereld van Sofie over het thema censuur te hebben .

Regisseur Michael Roskam was zelf met ‘Rundskop’ genomineerd voor een Oscar en hij draaide een film in de VS: ‘The Drop’. Is het Amerikaanse publiek gevoeliger voor naakt, preutser? Hoe moeten we de ingreep van Netflix begrijpen?

Fotografe Carmen De Vos gebruikt vaak naaktbeelden in haar werk. Zij stelt vast dat er ook bij ons een preutsere reflex is bij de kijker.

Vincent Byloo heeft het over censuur in muziek. Tal van platenhoezen zijn gecensureerd. Maar ook in songteksten moeten woorden geschrapt of weggebiept worden.

Als journalist word je in een groot deel van de wereld aan den lijve met censuur geconfronteerd, of beland je in de cel of erger nog: word je gedood. Staat ook in Europa de persvrijheid onder druk? We vragen het aan journalist Jens Franssen.

Het internet doet ook aan censuur, via internetblokkers. Bepaalde ‘onwelvoeglijke’ woorden worden automatisch geblokt, zelfs als ze gewoon onderdeel uitmaken van een plaatsnaam zoals Penistone of Scunthorpe. Vandaar de naam “het Scunthorpe probleem”. Redacteur Ward Bogaert licht toe.

Censuur kan je ook jezelf opleggen. Om religieuze redenen bijvoorbeeld. Binnen de Joodse ultra-orthodoxe gemeenschap wordt er bijvoorbeeld strikt toegezien op wat er wel en niet gelezen, gehoord en gezien wordt. Westerse kranten worden niet gelezen, een TV komt niet in huis en op het internet staat een filter. Rabbijn Aaron Malinsky.

Lees ook:

Radio 1 Select