Culturele revolutie

12 maart 2016
In 1966, een halve eeuw geleden, begon in China de Culturele Revolutie. Interne Keuken gaat dat herdenken. Niet vieren, herdenken.

Als de Culturele Revolutie iets niét was, is het cultureel. Ze was anti-cultureel. 

Het begon met achterdocht. De Communistische Partij is vadsig geworden, vond Mao, bourgeois gedachten hebben de geesten bezoedeld. Hij liet de universiteiten sluiten, zodat de studenten zich met de Revolutionaire Strijd konden bezig houden. Ze vormden de Rode Gardes, kregen een rode armband, en trokken ten strijde tegen oude gewoonten, oude gedachten en de oude Chinese cultuur. China moest een land worden van boeren, arbeiders en soldaten.

Het ontaardde. Niemand wou reactionair genoemd worden. Maar vermits niemand wist wat een “echte communist” precies was, werd iedereen verdacht en was niemand nog zeker van zijn leven. Iedereen keerde zich tegen iedereen. Leerlingen sloegen hun leraren dood, buren bespiedden en verraadden elkaar, ouders vreesden hun kinderen, ook partijleden waren verdacht. Er waren officiële zuiveringen, tienduizenden, honderdduizenden, miljoenen werden naar werkkampen gestuurd om heropgevoed te worden, en er waren lynchpartijen. China in chaos.

Dat is de Culturele Revolutie. Vijftig jaar geleden. We gaan die herdenken, niet vieren. We doen dat in het gezelschap van onze favoriete geschiedenisleraar: Jef Abbeel.