Dalilla Hermans: “Ik voel me zwart, maar ook Vlaming, Kempenaar en mama"

28 januari 2018
Volgende week komt er een nieuw boek uit met een heel bijzondere titel: ZWART. ‘t Is een verzameling van Afro-Europese literatuur uit de lage landen. De schrijvers hebben één ding gemeen: ze hebben voorouders in Afrika. Ook opiniemaakster Dalilla Hermans schreef een bijdrage.

“Alle verhalen in die bundel gaan over de roots van de auteurs, maar toch was dat niet de bedoeling”, zegt Dalilla. “We waren allemaal vrij om te schrijven wat we wilden. Dat dit de rode draad zou worden, daar zijn we pas achteraf opgekomen”.

De bijdrage van Antwerpse schrijfster is een erg persoonlijke geworden. “Ik heb de hersenspinsels genoteerd die ik had terwijl ik een massage kreeg. Normaal gezien schrijf ik nogal activistisch, maar dit keer kan de lezer echt in mijn hoofd kijken, dat maakt het wel heel spannend voor mij.”

Literatuur is niet per se te wit voor Dalilla, al is er wel ruimte voor verbetering. “Het valt me op dat er veel zwarte auteurs zijn terwijl die niet echt vaak aan bod komen. Dit boek kan daarom interessant zijn voor witte mensen. Het lijkt me belangrijk dat zij eens door de bril van zwarte mensen kijken, er zouden zo veel maatschappelijke discussies op een andere manier gevoerd worden.”

Het is volgens Dalilla geen toeval dat het initiatief voor dit boek vanuit Nederland komt. “Daar is representatie iets beter georganiseerd dan hier. Zwarten zijn er veel meer betrokken in het maatschappelijke debat. Bij ons staat dat nog in de kinderschoenen, al is Vlaanderen aan het bijbenen.”

Er bestaat volgens Dalilla zoiets als een zwarte identiteit, al is dat slechts een deel van haar identiteit. “Ik voel me zwart, maar ook Vlaming, Kempenaar of mama. Ik denk wel dat er zoiets is als een gemeenschappelijke identiteit, maar om te spreken van dé zwarte mens, die bestaat niet.”