“Dark is beter dan Stranger Things. Het heeft iets van Twin Peaks”

16 januari 2018
Wat een gelukzak is Sofie Lemaire. Ze heeft er net een Netflix-weekend opzitten, en ze beveelt de series “The End of the F***ing World” en “Dark” aan.

Dark: extreem goed

“Dark” is de allereerste Duitse Netflix-productie. Het verhaal speelt zich af in 2019 in het Duitse Winden, een stadje van niks. Het enige wat het kenmerkt is een grote kerncentrale en een grottenstelsel. Wanneer er plots een kind verdwijnt, blijkt het dorp heel wat geheimen te hebben. Naarmate de reeks vordert, ontdek je als kijker een heleboel verbanden tussen de dorpsbewoners.

“Het doet enorm denken aan Stranger Things, maar het is beter” zegt Sofie Lemaire in Culture Club. “Het heeft zelfs iets van Twin Peaks’, door dat mysterieuze, onaardse dat er in dat dorpje hangt. Het is een beklemmende atmosfeer.”

Wat de serie zo extreem goed maakt, is dat je constant wilt weten wat er aan de hand is. Je blijft extreem hongerig tot het allerlaatste moment van de allerlaatste aflevering. 

Er wordt heel goed geacteerd ook, vindt Lemaire. Net als bij de Scandinavische thriller-reeksen, ken je de acteurs ook niet of nauwelijks. “Je kent ze alleen maar in dat personage, en daarom geloof je ze ook.”

Toch één klein minpuntje: “Op een bepaald moment zouden ze een zaak perfect kunnen oplossen door een DNA-test af te nemen, maar dat doen ze niet. En daar raak ik dan eventjes niet over. Maar even later word je weer beloond met een clou, en dan is het weer fantastisch.”

(lees verder onder de video)

The End of the F***ing World: met niets te vergelijken

“The End of the F***ing World” is een heel grappig, dramatisch verhaal. Of een heel dramatisch, grappig verhaal. Het is maar hoe je het bekijkt. De serie bestaat uit 8 vrij korte afleveringen en is gebaseerd op een stripreeks van Charles Forsman. Dat is handig om te weten, want je voelt het wel:

De eerste minuten ben je totaal vertwijfeld, omdat de reeks zo’n andere taal heeft. Het is heel cartoonesk. Je kan de stripballonnetjes bij de personages voelen.

Het verhaal? James, een 17-jarige jongen is ervan overtuigd dat hij een psychopaat is, en gaat samen met Alyssa, een sociaal onaangepast meisje op avontuur. James heeft tot dusver enkel dieren vermoord, en voelt zich klaar voor het grotere werk: een mens om het leven brengen. Alyssa dus! 

“De serie is zoveel” zegt Lemaire. “Het is grappig, ontroerend, pakkend, herkenbaar, en vooral: met niets te vergelijken.”

“Ik heb nu al spijt dat ik de serie al gezien heb. Misschien kijk ik straks wel opnieuw een aflevering,” besluit ze.

(lees verder onder de video)

Lees ook:

Lijst van artikels