Darwins engelen

17 november 2018
Charles Darwin leefde in het negentiende-eeuwse Groot-Britannië, een tijd waarin vrouwen en mannen in 'gescheiden sferen' leefden. De man is uitgerust om zich in het publieke domein te ontplooien met het vervullen van burgerlijke taken, de vrouw kan dankzij haar gevoelige en emotionele aard enkel in de huiselijke sfeer tot haar recht komen. En toch correspondeerde Darwin met verschillende vrouwelijke intellectuelen, die aan wetenschap deden ondanks de Victoriaanse beteugelingen.

Tessa Van Dijk en Norbert Peeters hebben tien portretten verzameld van de 'Engelen' die Darwin omringden. Ze dragen namen die niemand iets zullen zeggen: Frances Cobbe, Lydia Becker, Marianne North, Mary Treat, Sophia Herrick, Florence Dixie... iemand? Verdwenen in de mist van de geschiedenis, ondanks het degelijk wetenschappelijke werk dat ze hebben verzet. Hulde aan Tessa Van Dijk en Norbert Peeters omdat ze hen in ere herstellen. En hulde ook aan Darwin, die op voet van gelijkwaardigheid met hen correspondeerde.

Nu moeten we van Darwin geen grotere feminist maken dan hij was. "De man is moediger, strijdlustiger en energieker dan de vrouw", schrijft hij in The Descent of Man, "en heeft een meer vindingrijke aanleg". Zaterdag zal het vast en zeker gaan over de Victoriaanse tijdsgeest en het precieze standpunt van Charles Darwin over de maatschappelijke plaats van man en vrouw.

En over het gezin Darwin. Want dat blijkt een soort wetenschappelijk familiebedrijfje geweest te zijn. De zoontjes, maar ook de dochters en de echtgenote van Charles en een aantal nichtjes hebben wezenlijk bijgedragen tot de Darwiniaanse revolutie. Hij sprak ze zelf aan met "Mijn lieve engelen!" De verleiding moet groot geweest zijn om het boek Charlies Angels te noemen. Maar het heet dus Darwins Engelen.

Norbert Peeters zit zaterdag aan de Interne Keukentafel.