De oogst van september-november 2018

22 november 2018
Tiny Legs Tim + Steven Troch
Het is niet omdat Jan Sprengers geen bluesprogramma meer heeft dat hij de blues 'n' roots-releases niet meer zou volgen. Hier zijn de belangrijkste releases van de voorbije maanden.

Tiny Legs Tim - Melodium Rag XL

Melodium Rag XL, zo heet de theatertour die Tiny Legs Tim al sinds eind september door het land doet reizen. De titel gaat uiteraard terug op het 'Melodium Rag'-album, dat Tim en Steven Troch begin vorig jaar uitbrachten en waarop beide rasmuzikanten het met zo weinig mogelijk middelen doen. Tim speelt op een akoestische Martin 017 uit 1943, Steven voegt spaarzame/efficiënte harmonicalijntjes toe en het geheel werd opgenomen rond één oude microfoon, de Ribbon Melodium uit de jaren '50 (ook bekend van bij voorbeeld Edith Piaff en Django Reinhardt).

De tournee gaat nog een stapje verder, want met Karel Algoed op contrabas en Frederik Van den Berhe op drums is er een heuse ritmesectie. En toch spelen ze rond die ene microfoon. Tiny Legs Tim heeft zelfs een nieuw nummer uitgebracht naar aanleiding van de tournee, Whiskey head woman. Een tournee die nog drie data telt: op 8 december in De Mooie Molen in Roeselare, op 15 december in de Arenbergschouwburg in Antwerpen en op 20 december in De Garage in Bavegem (uitverkocht).

Wilko Johnson - Blow your mind
undefined

Wilko Johnson - Blow your mind

Ik had dood moeten zijn," zegt Wilko Johnson. In 2012 werd pancreaskanker bij hem vastgesteld, terminaal zeiden de dokters. Maar Johnson bleef gewoon doorgaan, harder en gebetener dan ooit. Een jaar of twee en een second opinion later werd hij kankervrij verklaard. "Niks maakt je zo levend als het bericht dat je doodgaat," was zijn conclusie.

En wie was Wilko Johnson ook alweer? Juist ja, de gitarist van Dr. Feelgood, die krankzinnige blues-maar-toch-ook-heel-wat-meer-pub/punkrockband uit de 70's. Johnson heeft gestudeerd aan de Newcastle University, maar het is de ontdekking van de Fender Telecaster in een gitaarwinkel in Essex die zijn leven veranderde. Sinds de jaren '80 maakt hij soloplaten.

En nu dus weer een nieuwe. 'Blow your mind', vol rechttoe-rechtaan bluesrock, zo scherp dat het soms pijn doet en zo vol leven dat je ermee dood gemept wordt. Ambiance dus.

The Devil Makes Three - Chains are broken
undefined

The Devil Makes Three - Chains are broken

Het folk-blues-alt.country-drummerloos trio The Devil Makes Three uit Vermont hebben we vijf jaar geleden leren kennen en nog altijd zijn ze razend interessant en relevant. Ze zijn al aan hun achtste album toe met 'Chains are broken' en blijkbaar voelden ze de noodzaak om hun groep, en bij gevolg, hun sound uit te breiden. Ze hebben nu namelijk een drummer, die ook harmonium speelt en netjes vermeld staat in de credits, maar op de binnenhoesfoto staan ze nog met zijn drieën. En om het helemaal ingewikkeld te maken, live zijn ze met vijf.

Whatever, ze blijven hun roeping en hun klank trouw: ruwe, ongepolijste levensliederen, voorzien van baarden, tattoos en foute vrienden, en gespeeld op stukversleten vintage instrumenten.

Eric Bibb - Global griot
undefined

Eric Bibb - Global griot

En dan is er Eric Bibb. Alweer. Het mag intussen een publiek geheim zijn, we hebben meer dan een dikke boon voor de man. Omdat hij élke keer opnieuw bijzonder mooie platen maakt, met veel respect voor het genre en zijn liefhebbers, en tegelijk open en avontuurlijk genoeg om telkens weer een stapje verder te gaan. Hij gaat intussen trouwens al 50 jaar mee!

De man heeft ook een missie. De titel van zijn nieuwe album is niet mis te verstaan; 'Global griot'. Een griot is Afrikaans van oorsprong, van West-Afrika meer bepaald. Het is een dichter, een lofzanger en een muzikant, en hij wordt beschouwd als bewaarder en verteller van mondeling overgebrachte tradities en geschiedenis. Dat is precies wat Eric Bibb op deze plaat doet: hij trok letterlijk de wereld rond en maakte opnamen met plaatselijke muzikanten. Deze trektocht langs Frankrijk, Zweden, Jamaica, Ghana, Canada, het VK en de VSA resulteerde in 24 songs, gespreid over twee cd's, met lokale helden die best internationale aandacht verdienen. Zoals de Zweedse gitarist Staffan Astner, de Jamacaanse reggaeheld Ken Boothe, de Malinese gitarist Habib Koité en de Senegalees Solo Cissokho, die schittert op de kora.