De oogst van voorjaar 2016

12 mei 2016
The Hackensaw Boys live
Het is niet omdat Jan Sprengers geen bluesprogramma meer heeft dat hij de blues 'n' roots-releases niet meer zou volgen. Hier zijn de belangrijkste releases van dit voorjaar.

The Hackensaw Boys - Charismo

The Hackensaw Boys. Ze komen uit Charlottesville, Virginia, ze bestaan al 17 jaar, ze spelen bluegrass met een bijna-punk-mentaliteit, wat ook hun groepsnaam verklaart: they hack at their guitars and mandolins, and saw at their fiddles. Akoestische instrumenten dus, maar met een elektrische aanpak. Wie het precies zijn is niet altijd even duidelijk: ze begonnen als een kwartet, lijfden snel een vijfde lid in, waren op een gegeven moment met 12, in totaal zijn er meer dan 20 muzikanten die ooit in de line-up zaten, en ook nu is het niet zo duidelijk. Op de hoesfoto van het nieuwe album 'Charismo' staan 3 mannen, met baarden, mutsen en hoeden, maar in de hoesnotities staan 5 namen.

CharismOOO? Niet charisma? Nee, de Charismo is een percussie-instrument, dat je op je buik draagt, zoals een wasbord, en op dat washboard zijn dan blikken en wieldoppen en potten en pannen bevestigd. Er staat een exemplaar op de hoesfoto.

The Hackensaw Boys - Charismo
The Hackensaw Boys

Eric Bibb & North Country Far & Danny Thompson - The happiest man in the world

New Yorker Eric Bibb moet inderdaad de gelukkigste man ter wereld zijn. Hij wordt 65 in augustus, maar hij ziet er 45 uit, of 35 zelfs, en hij kan iedere plaat opnieuw met de crème de la crème werken. Op het album 'Blues people' van bijna twee jaar geleden had hij bijvoorbeeld The Blind Boys of Alabama te gast, gewoon het beste gospelkoor dat er bestaat, of Jean-Jacques Milteau, Franse mondharmonicaspeler en wereldklasse; vorig jaar werkte Bibb met Fabrizio Poggi, de Italiaanse topharmonicaspeler, of Garth Hudson, de toetsenman/saxofonist van The Band.

Nu heeft hij een heel album gemaakt met North Country Far – een gelegenheidsband met echt waar de allerbeste rootsmuzikanten uit Finland – en Finland is wel degelijk een rootsland – en Danny Thompson, en dat is dan weer de Engelse multi-instrumentalist, maar toch vooral bassist, voornamelijk bekend van zijn werk bij Richard Thompson (geen familie) en John Martyn, wiens geluid hij mee bepaald heeft. Hij heeft ook gespeeld bij Alexis Korner, Nick Drake, Donovan, David Sylvian, Peter Gabriel en Kate Bush.

Eric Bibb - The happiest man in the world

Guy Verlinde - Rooted in the blues

En dan is er nog een belangrijke Belgische bluesrelease. Guy Verlinde, vroeger bekend als Lightnin’ Guy, maar sinds een paar jaar opereert hij onder zijn echte naam.'Rooted in the blues' is tegelijk een splinternieuwe als een oude plaat. Guy herneemt hier enkele van zijn vroegere nummers, en refereert daarnaast met nieuwe opnamen naar zijn grote voorbeelden. Zo staat er een nummer op waar hij uitdrukkelijk naar Booker T & the MG’s verwijst, of naar harmonicaspeler Little Walter, of naar ex-Bluesbreakers en ex-Fleetwood Mac boegbeeld Peter Green, of naar slidewonder Sonny Landreth, maar het zijn wel allemaal nummers die Guy Verlinde nieuw voor de plaat schreef.

Eén nummertje doet hij samen met die andere bluesGentenaar Tiny Legs Tim. Sinds maart vorig jaar is er de Missy Sippy, de eerste bluesclub in Gent, die Guy en Tim samen openden, en tijdens de soundcheck ontstond een nieuw nummer: Goin’ down to Missy Sippy.

Het album 'Rooted in the blues' werd heel snel en efficiënt gemaakt, het kwam op enkele dagen tot stand. Het idee kwam ’s nachts, wat Guy één slapeloze nacht opleverde, maar enkele telefoontjes later ’s anderendaags ’s morgens was alles rond. Nog eens een paar dagen later trokken Guy en zijn muzikanten de studio in, zonder repetitie, waar ze in twee dagen tijd alle 13 nummers live on tape opnamen. Geen wonder met de klassemuzikanten die Guy Verlinde had: de Nederlandse gitarist Richard van Bergen, héél grote naam in de Lage Landen, bassist René Stock (The Electric Kings, The Healers en Willy Willy), drummer Frederik Van den Berghe (Arno, Milow, Pieter Embrechts, …), mondharmonica Steven Troch (Freid Bourbon) en toetsenman Patrick Cuyvers (Blues Lee). Mensen waar Guy Verlinde nog al mee werkte, maar ze nu zo samen in één ruimte zetten en live on tape spelen is toch bijzonder.

Guy Verlinde - Rooted in the blues