"Dé reclameprijzen voor dit jaar in alle categorieën gaan naar Maggie De Block voor de slogan: BLIJF IN UW KOT"

22 maart 2020
© Radio 1
Radiopresentatrice Leen Demaré deelt de prijzen uit tijdens deze coronacrisis. Wie verdient een medaille en wie gaat met de hoofdprijs lopen?

Wat een week! Ik kan geen andere zin verzinnen om mee te beginnen dan deze. In een week tijd zijn u en ik van een vrije burger verandert in een burger die zich laat opleggen wanneer, hoe en waar hij nog buiten mag. En eigenlijk doen we dat goed, enkele contaire nitwits niet te na gesproken. 

Ik zou dan ook, na deze eerste week al wat prijzen willen uitdelen. 

De prijs van algemene flinkheid tout court aan ons allemaal, wij die ons houden aan de regels en geen achterpoortjes zoeken. Gewoon doen wat er gevraagd wordt, niet zagen en braaf Netflix kijken. 

Bon, dat was prijs één. 

De allerbelangrijkste prijs is natuurlijk die van de courrage.

En die gaat uiteraard naar die hele zorgsector die zich voorbereid op het allerergste, op gevaar van eigen gezondheid af. Maar ook voor iedereen die zich uit de naad werkt opdat het leven niet helemaal zou stilstaan: Daarvoor de dikste trofee! Zonder twijfel! 

En dat brengt mij al dadelijk tot de volgende prijs, de prijs van de pineut. Ik kan er nu nog geen naam op plakken wie hem zal krijgen maar dàt hij uitgereikt zal worden staat zo goed als zeker vast. Het zit zo: eens dit coronamonster bedwongen is zullen we stilaan overgaan tot de orde van de dag: voor ons land is dat : een regering vormen. Bij een nieuwe regering horen besparingen. Ook dàt is een evidentie. 

En wie besparingen zegt, zegt zorgsector. Wel, de prijs voor de pineut gaat nu al naar diegene uit de nieuwe regering die moet komen vertellen dat er nieuwe besparingen in de zorgsector zullen volgen. Daar gaat voor gevochten worden om dat NIET te moeten doen. Daar gaan ze voor zwartepieten tijdens die onderhandelingen. Wie met de zwartepiet-kaart overblijft moet het gaan vertellen. En zich daarna klaarmaken om gelyncht te worden. Ik gok op Joke Schauvlieghe. 

Over naar de volgende prijs: de prijs voor ondersteuning. En die ken ik toe aan Wouter Torfs. Het zit zo: Wouter bedacht in het begin van de week dat hij ter compensatie voor het sluiten van z’n schoenwinkels in het weekend, ze dan maar langer open zou houden door de week. Maar na een paar uur had Wouter al door dat dat geen goed idee was en hij heeft toen maar besloten om z’n winkels te sluiten . Well done Wouter en no hard feelings voor dat eerste slechte idee: iedereen kan zich vergissen, zeker als het over schoenen gaat. En daarmee steekt Wouter ons, vrouwen, een hart onder de riem: we hebben allemaal een paar vergissingen in de kast staan die we niet hadden moeten kopen, maar, tijd genoeg om die eruit te zwieren. 

Volgende prijs zou ik willen uitreiken, niet aan Marc van Ranst zelf, die valt onder de categorie, zorgverstrekkers, maar aan mevrouw van Ranst , zij krijgt van mij de prijs van de meest complete “social distancing”. In de zin dat het wellicht geen social distancing meer kan genoemd worden maar “totale absence” . Het kan NIET dat zij haar man nog ziet of hij moest ondertussen een kloon van zichzelf gemaakt hebben. Overal en altijd zie ik Marc van Ranst. Bij Bart, bij Danira, bij Stef, bij Annelies, bij Wim, en dan terug bij Bart. Wanneer slaapt die man? En WAAR slaapt die man? Op de vrt? En zo ja, is dat daar een beter bed dan op de VTM? Prijs voor “social distancing” gaat dus naar mevrouw van Ranst.

Rest mij nog één prijs. En dat is er één waarvoor de reclamejongens mij dankbaar gaan zijn. Zoek niet verder naar winnaars voor uw EFFI-awards, de winnaar in alle categorieën is bekend. Ze toverde zonder verpinken dé slogan van het jaar uit haar zuinig mondje. Ze deed het zonder poeha maar met een overweldigende daadkracht. Een slogan waar gemakkelijk een heel dozijn hipsters een paar dagen op een Yogamat voor brainstormen om hem te bedenken. Maar ZIJ deed het in een oogwenk.

Dé reclameprijzen voor dit jaar in alle categorieën gaan naar Maggie De Block voor de slogan: BLIJF IN UW KOT.

En voor wie dacht dat ze niet overtuigd zou zijn van haar idee voegde ze er nog kordaat aan toe: en ik meen het hé. GENIAAL MAGGIE! BLIJF IN UW KOT!

Beluister hier de column van Leen Demaré voor 'De toestand is opeloos maar niet ernstig':

Radio 1 Select