"De treinsporen zijn bedekt met asfalt waarop nu zelfrijdende vrachtwagens rijden"

16 november 2017
Hans Bourlon spreekt ons met zijn middagjournaal toe vanuit 2050. Iets specifieker, vandaag spreekt Hans ons toe vanuit zijn zelfrijdende auto. Want als je auto al het rijden doet, heb je voldoende handen vrij om een tekst te schrijven, een dutje te doen of eindelijk eens impressionistisch schilderen als hobby op te nemen. Theoretisch gezien kan dat op een trein ook, maar die hoor je in 2050 niet meer voorbijrazen. Waarom hoor je Hans Bourlon hieronder vertellen.

Hallo. Goeie middag. Ik heb met mijn app een zelfrijdende wagen opgeroepen. Daar verschijnt hij om de hoek. Ik spreek mijn bestemming in en leun achterover. De wagen sluit aan bij de sliert auto's in de straat. 
Ik kijk rond. Lichten en verkeersborden zijn uit het straatbeeld verdwenen. De mensen in de wagens telefoneren of doen een dutje. Kinderen maken hun huiswerk. Voor de schoolpoort stappen ze uit. De wagentjes rijden dadelijk weer verder, om iemand anders op te pikken. De meeste mensen zijn abonnee bij een autodeelfirma. Zo heb je altijd een wagen op afroep en parkeren hoeft niet. Zo’n zelfrijdende wagen doet alles zelf. Hij is voorzien van sensoren die met de andere auto's en met de weginfrastructuur communiceren. Een centrale computer in het verkeerscentrum coördineert op efficiënte wijze het geheel. De files zijn voorgoed voorbij. En ongelukken zijn zo goed als uitgesloten. Sinds een paar jaar zijn ook de treinen van de sporen gehaald. Want wat is een trein ? Een veel te log voertuig dat mensen naar plaatsen brengt waar ze niet moeten zijn, op momenten die hen niet uitkomen. De spoorbeddingen zijn verhard. Daar rijden nu de zelfrijdende vrachtwagens.

Vandaag, in 2050, zijn alle oude wagens uit het verkeer gehaald. Voor veel mensen was het afgeven van het stuur moeilijk. Zelf rijden betekende vrijheid. Maar wat is die vrijheid waard als je altijd in de file staat ? En door die vrijheid stierven jaarlijks meer dan 1 miljoen mensen in de wereld in het verkeer. Weinig oorlogen eisen zoveel doden. Onze oude auto’s leken lang op een Romeinse kar, voorzien van een verbrandingsmotor. De zelfrijdende wagen is van een andere dimensie. Eigenlijk is hij een robot. Vandaag, in 2050, zijn robots overal aanwezig. Zij lijken niet op mensen, zoals in de stripverhalen. Ze nemen allerlei gedaanten aan. Ze vervangen de mens op die domeinen waar hij tekort schiet. De zelfrijdende wagen is een groot succes. Nooit had de mens met het stuur in handen deze graad van veiligheid, interactie en efficiëntie kunnen bereiken. Het verkeer is nu van een andere orde. Noem het gerust bovenmenselijk. Wie niet beter weet zou denken dat de hand van God ermee gemoeid is.