De vrouw achter de man die de Zuidpool ontdekte

31 oktober 2020
Achter iedere grote man staat een grote vrouw. Of omgekeerd. Of achter die grote vrouw staat nog een vrouw. Of een genderfluide transpersoon. Of een… enfin, we dwalen af, maar u begrijpt het idee.

Neem Adrien de Gerlache, de man die eind negentiende eeuw zo gek was om met de Belgica naar de Zuidpool te zeilen tot ver voorbij waar iemand ooit geweest was. Hij had geen idee wat hij daar zou aantreffen. Twee keer raden: ijs. Héél veel ijs. Waardoor het schip vastvroor en de hele bemanning zo goed als knettergek werd. Letterlijk zelfs. Eentje besloot te voet terug naar huis te keren.

Ze overleefden het ternauwernood dankzij een uitgebalanceerd dieet van zeehond en pinguïn. En verder niks. Ze geraakten op wonderbaarlijke wijze weer thuis en werden in Antwerpen als helden onthaald. Maar wie was nu de vrouw achter de Grote Ontdekkingsreiziger? Aha!

Léonie Osterrieth. Wie? Nooit van gehoord. Léonie Osterrieth. Zonder haar zou de Belgica nooit in Antarctica zijn geraakt. Terwijl ze toch gewoon rustig thuis bleef. Nu ja, rustig. Jolien Janzing schreef er een mooi boek over ‘Het tij hoog, de maan blauw’, waarin ze de achterkant toont van het jongensboek dat we al kenden.

Op pagina 289 doet Jolien een oproep: Geef Léonie Osterrieth een standbeeld. Of een straat of een plein. Tegen dat je daar bent aanbeland in het boek begrijp je waarom.

Beluister het gesprek: