"Ik draag deze column graag op aan al die vijftigers in hun zoektocht naar werk"

7 maart 2021
© Radio 1
"Ze vinden mij een oude doos" getuigde Carla Lynen drie jaar geleden in fifty-fifty, het project van Annemie Peeters. Ze vertelde in podcasts, filmpjes en op radio en televisie over de vaak moeizame zoektocht van vijftigplussers naar werk. Ondertussen heeft ze wel een job gevonden. Maar evident verliep dat niet.

Goedemorgen.

Het begon voor mij allemaal met het fifty-fifty-project, een programma over vijftigers en ouder en hun moeizame weg in de zoektocht naar werk. Met veel goesting heb ik destijds de samenwerking met Annemie en haar ploeg rond dit thema aanvaard. Opnames voor de podcast, aankondigingen via de radio en zelfs een uitnodiging voor 'De Zevende Dag' op zondagvoormiddag volgden. In deze uitzending werd het project aangekondigd met een kort filmpje waarin ik aangaf dat “de meisjes” van het interim-bureau mij een oude doos vonden (ik was op dat moment eind 50 ). 

(Lees verder onder de video. Het gesprek met Carla zie je rond 5'24")

Vanaf toen ging alles in een stroomversnelling – uitnodigingen voor diverse debatten en seminaries volgenden ……kortom Carla van fifty-fifty werd snel het boegbeeld voor de werkloze vijftiger en door sommigen zelfs licht geïrriteerd de martelares genoemd.

In de afgelopen 2 jaar is er voor mij enorm veel veranderd. Heb ik door fifty-fifty een job gevonden : “nee”. Maar het heeft me wel een bredere kijk gegeven over mezelf. Het gevoel dat heel veel kan en mogelijk is.

In de afgelopen 2 jaar is er voor mij enorm veel veranderd.

Via mijn goede vriendin Janien werd ik op een bepaald moment geïntroduceerd bij Syntra, de specialist in praktijkgerichte, trendy opleidingen voor ondernemende mensen. Na een aantal gesprekken, een proefles en nog onduidelijkheid over mijn statuut als werkloze, stond ik opeens in de aula voor een groep cursisten. Een groot aantal leergierige ogen keken mij aan. Ik, Carla, met toch een trillende stem en knikkende knieën gaf haar allereerste 3.5 uur durende les rond “zelfkennis”.

Het wachten op antwoorden over mijn statuut als werkloze had ik opzij geschoven.

En het smaakte naar meer. Het wachten op antwoorden over mijn statuut als werkloze had ik opzij geschoven. De wil om nog iets te kunnen betekenen op de arbeidsmarkt kreeg de bovenhand. Ik heb de sprong aangedurfd. Nieuwe modules die me eigen waren volgden. 

Nu, bijna een jaar verder, voel ik me als een vis in het water,… heerlijk om cursisten vanuit diverse branches, leeftijd en culturele achtergrond te ondersteunen en hun wegwijs te maken in hun zoektocht binnen het ondernemerschap. 

En ja, fifty-fify loert nog steeds om de hoek. In de module personal branding leer ik mijn cursisten hoe belangrijk het is om hun op een professionele manier te profileren. Onder de noemer ‘Big Brother is watching you’ worden ze geconfronteerd met hunzelf en hoe zij hun op sociale media presenteren. Op het einde van de les zijn er altijd een stelletje leukerds die van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om ook mij even te Googlen.

Jonge mensen vinden me opeens helemaal geen oude doos maar eerder chique en cool.

En dan hoor je,……WOW was jij dat op de radio en ook nog op TV. Jonge mensen vinden me opeens helemaal geen oude doos maar eerder chique en cool. De oudere cursisten vinden me dan weer inspirerend en motiverend . Nooit de moed opgeven zeg ik hun dan,……durven springen!

Mijn werk binnen Syntra biedt me enorm veel meerwaarde. Eindelijk krijg ik waardering voor wie ik ben en voor wat ik sta. Fantastisch!

Toch is er ook een keerzijde van de medaille en niet altijd even makkelijk - zeker omwille van het feit dat ik wegens niet voldoende uren als gedeeltelijk werkloze sta genoteerd - en de administratieve rompslomp die erbij komt kijken bij momenten heel enerverend kan werken.

Ik draag deze column graag op aan al die vijftigers in hun zoektocht naar werk.

Is fifty-fifty voor mij nu afgesloten? Nee nooit. Het zal altijd verbonden blijven met mij. Ik draag deze column graag op aan al die vijftigers in hun zoektocht naar werk. Durf te springen. De maturiteit die wij hebben opgebouwd zorgt voor een degelijke landing. Laat dit gezegd zijn door een doos van 61 jaar jong, strijdvaardig, geëngageerd en nog lang niet uitgeblust. 

Beluister de column van Carla Lynen uit ‘De toestand is hopeloos maar niet ernstig’ via Radio 1 Select.

Ontdek ook de andere columns uit de uitzending:

Lees ook: