“Deze generatie pikt politiegeweld niet langer”

25 februari 2021
© Nicolas Maeterlinck (Belga)
De voorbije weken en maanden kwamen er verschillende verhalen van politiegeweld aan het licht. Niet enkel in het buitenland maar ook in ons land getuigden betogers, omstanders en passanten over buitensporig geweld. ‘De Wereld van Sofie’ ging er dieper op in met Yassine Boubout, die bemiddelt tussen jongeren en politiediensten. Ook een anonieme getuige deed zijn verhaal.

Klappen in de cel

Yassine Boubout studeert rechten, is activist en doet onderzoek naar politiegeweld in België. Hij werd zelf het slachtoffer van politiegeweld tijdens de betoging tegen klassenjustitie in Brussel op 24 januari. “De betoging werd getolereerd, maar toch mondde de manifestatie uit in onrechtmatige arrestaties en politiegeweld. Aan het einde van de betoging werden tientallen jongeren opgepakt zonder enige reden. Dat lokte op zijn beurt heel wat pottenkijkers en passanten, waardoor er op korte tijd een grote groep bij elkaar stond. De politie omsingelde de groep en zette honden en pepperspray in. Toevallige passanten werden opgepakt, ook al hadden ze niks misdaan.”

In de politiecellen werden de arrestanten hardhandig aangepakt. Yassine: “Ik zag jongeren naar buiten komen met blauwe blekken en verwondingen. Jonge, onschuldige mensen die klappen moeten incasseren van de politie kan toch niet door de beugel?”

Niet meer politiegeweld, wel meer bewustwording

Toch doen er al decennialang verhalen de ronde over politiegeweld. “Vandaag is er grote bewustwording en pikken we het niet langer dat de politie klappen uitdeelt. Het politiegeweld is niet plotsklaps exponentieel gegroeid, maar er wordt gewoon meer over gerapporteerd. Sociale media heeft die bewustwording in de hand gewerkt, want vandaag delen we onze ervaringen als slachtoffers van politiegeweld", legt Yassine uit.

Brussels probleem?

Dat vooral Brussel lijkt te kampen met politiegeweld, heeft volgens Yassine een logische verklaring. “Brussel is de grootste en dichtstbevolkte stad van ons land. Logischerwijs heeft Brussel dan ook het grootste politiekorps. Hoe meer politie-interventies, hoe groter de kans op incidenten van politiegeweld. Ik denk niet dat we de oorzaak bij de Brusselaars moeten zoeken, maar bij de mentaliteit binnen de politie.”

Ik moest twee elleboogstoten incasseren zonder aanleiding

Ook een anonieme getuige uit Gent spreekt over zijn ervaring met gewelddadige agenten. “Je kan politiegeweld dan wel een onzichtbaar fenomeen noemen, toch is het voor jongeren met een migratieachtergrond een dagelijkse realiteit.” Hij heeft al verschillende keren te maken gekregen met agressiever politieagenten. Het laatste incident was een enorm traumatische ervaring. “Toen ik een tijdje geleden het Vanbeverenplein overstak, zag ik een politieagent zijn knie plaatsen op de nek van een jongere. Ik begon de actie op een veilige afstand te filmen, wat oké was voor de agenten. Het ging mis toen een tweede politieploeg arriveerde. Een politiehond kwam naar me toe en beet me meteen, waarna ik door vier agenten hardhandig werd gearresteerd. Ik moest twee elleboogstoten incasseren en werd in een cel geplaatst”, legt hij uit. Dat hij zonder enige aanleiding wordt gearresteerd en wordt geslagen door politie, hakt er bij de jonge student diep in.

“Argwaan is geen excuus”

Het wantrouwen van de burger tegenover de politie, kan volgens Yassine geen motief zijn voor politiegeweld. “De argwaan van de burger hoeft toch nog niet te betekenen dat de politie geweld mag gebruiken? Enkel wanneer de wet het toelaat én op proportionele wijze mag de politie geweld gebruiken. Een politieagent moet zich altijd professioneel gedragen, ook al worden zij in sommige buurten niet graag gezien.”

Hoopvol

Yassine raadt alle slachtoffers van politiegeweld aan om de feiten te filmen en steeds klacht neer te leggen. Toch zal er volgens Yassine vooral bij politie en parket een mentaliteitsveranderingen moeten komen. “Er is sprake van een beschermingscultuur onder de collega’s van de politie. Als er een klacht komt, zie je vaak dat ze elkaar indekken. Ik geloof dat er veel bekwame politieagenten in een zwijgcultuur moeten werken.”

De brief van de politievakbond is positief signaal volgens Yassine. “Ik vind het sterk dat de feiten van politiegeweld intern worden gehekeld. Dit stemt me hoopvol en ik hoop dat deze brief echt iets gaat teweeg brengen”, besluit hij.

Beluister het gesprek met Yassine Boubout in 'De Wereld Van Sofie' via Radio 1 Select.

Lees ook: