“Die jongens comateus op de grond zien liggen, dat doet iets met een mens”

20 oktober 2017
Servaas Bingé is niet alleen ploegdokter van rennersploeg Lotto Soudal, hij is ook huisdokter in het rustieke Hansbeke en auteur van “Nooit meer naar de dokter”, het pas verschenen boek bij Borgerhoff & Lamberigts waarin Bingé uitlegt hoe gezondheid vooral een kwestie is van preventie.

Tijdens het programma ‘De Bende van Annemie’ haalt Servaas Bingé het ongeval van wielrenner Jan Bakelants uit het nieuws. Twee weken terug kwam de 31-jarige wielrenner heel ongelukkig ten val tijdens de Ronde van Lombardije. Bakelants brak twee ruggewervels en zeven ribben maar werd succesvol geopereerd aan de rug en hoopt nu op het einde van de week het hospitaal te verlaten.

Als dokter van Lotto Soudal heeft Servaas al tweemaal dergelijke dramatische ongelukken meegemaakt. “Ik was telkens enkele seconden na het ongeval ter plaatse”, vertelt hij. Op het moment zelf schakelde hij steeds over op automatische piloot. “We hebben onze algoritmen in ons hoofd voor acute geneeskunde in acute situaties.”

Maar de klap komt steeds achteraf. “Die jongens zijn generatiegenoten van mij”, vertelt Bingé, “we hebben niet de klassieke arts-patiëntrelatie. We eten samen, we slapen op dezelfde kamers, van de 110 dagen waarop renners weg zijn van huis spendeer ik er 60 à 70 met hen waarin we intensief contact hebben. Je krijgt een persoonlijke relatie. Dus als je plots die jongens comateus op de grond ziet liggen dan doet dat wel iets met een mens.”

Op zo’n moment duren minuten heel, heel lang.

De arts herinnert zich nog levendig Stig Broeckx die in 2016 zwaar ten val kwam tijdens de Baloise Belgium Tour. “Het was duidelijk dat er iets met de hersens gaande was, dus die moest zo snel mogelijk naar een neurochirurgie-eenheid en die was er niet in Malmédy. Een helicopter hem naar Aken brengen. Op zo’n moment duren minuten heel, heel lang.”

Groot is dan ook zijn bewondering voor een renner als Kris Boeckmans, die na een val in Spanje in 2015 een tijd in kunstmatige coma gehouden werd maar nu terug op hetzelfde professionele niveau als daarvoor fietst.

“Dat noemen we de topsportmindset, dat je ziet dat die jongens de grens voor zichzelf altijd heel ver leggen. Dit is trouwens wat me inspireerde om mijn boek te schrijven. Ook bij mezelf moest ik hiervoor grenzen verleggen, tot het uiterste gaan, anders was dit nooit gelukt.”

Dat noemen we de topsportmindset.

Radio 1 Select