“Dit gaat niet zomaar over een dossier. Dit gaat over mensen die dag in dag uit pijn lijden”

28 mei 2018
De vrouw van luisteraar Jan lijdt aan chronische pijn, en daarom heeft ze een elektrode ingeplant in haar ruggengraat. Alleen raakt de batterij van die neurostimulator maar niet vervangen. Het lijkt banaal, maar dat is het absoluut niet.

Sinds begin januari is de batterij van de neurostimulator van mijn vrouw die chronisch pijnpatiënt is bijna leeg. Er is een aanvraag ingediend om deze batterij te vernieuwen. Vorige keer gebeurde dit binnen de maand, nu zijn we bijna 4 maand verder en staan we nog geen stap verder.

Sinds de hervormingen van de ziekenhuizen gaat alles via een registratieprocedure en mag een arts per maand maximaal vier neurostimulatoren inplanten. De administratie rond deze ingrepen blijkt heel tijdrovend en het personeel krijgt bijna geen tijd om hieraan te werken.

Dit betekent dat men de patiënt zijn hulpmiddelen voor pijnbestrijding afneemt. Wat wil men bereiken met deze hervormingen? Dat de patiënten opnieuw medicatie nemen die morfinegerelateerd zijn?

Dit zou dan goed nieuws zijn voor de farma-industrie. Of erger nog dat mensen het leven echt onleefbaar gemaakt wordt door de pijn. En denk ook eens aan de partners, ouders en kinderen, die ook alles moeten ondergaan. Zij raken goed op weg om in een burn-out te belanden, en dit zal zeker niet bijdragen aan de besparingen in de zorgsector.

Voor mijn part mag men de hervormingen doorvoeren, maar hou alsjeblieft rekening met de gevolgen. Dit gaat niet zomaar over een dossier. Dit gaat over mensen die dag in dag uit pijn lijden.

Lees ook: