Donorkind An vond haar papa terug: "Het is heel fijn om eindelijk die puzzel gelegd te hebben"

14 februari 2020
An Peeters is het kind van een anonieme spermadonor. Ze ging op zoek naar haar vader, en dat is gelukt. “Het is heel fijn om eigenlijk die puzzel gelegd te hebben”.

“Toen ik 24 was, kwam ik door een genetische test te weten dat mijn papa niet mijn echte vader was. Het kwam als een verrassing”, vertelt An in De Wereld Vandaag.

“Het heeft 5 jaar geduurd voor ik de stap gezet heb om echt op zoek te gaan. Omdat iedereen over mijn dochter zei dat ze hard op mij leek, voelde ik ergens een soort verdriet en gemis”.

Ik herkende mezelf niet goed in de spiegel, ik wist niet meteen waar mijn uiterlijke trekken vandaan kwamen

Het gezin waarin je opgroeit, je ouders, daar stel je je als kind van 10 of 12 geen vragen bij. Ik had wel het gevoel dat er iets raar was, maar ik kon er de vinger niet op leggen. Ik herkende mezelf niet goed in de spiegel, ik wist niet meteen waar mijn uiterlijke trekken vandaan kwamen”.

“Op dat moment heb ik dat heel hard naar de achtergrond verdrongen, ook omdat heel veel mensen zeiden dat het er eigenlijk niet toe deed”.

Ik wilde het hem zelf vragen

Veel mensen zeggen, ‘het doet er niet toe, je vader wil je niet kennen’. Dat is iets wat donorkinderen wel kwetst, het is voor mij wel belangrijk, en het lijkt alsof een deeltje van jou er niet toe doet.

Ik herken zowel op vlak van uiterlijk als innerlijk veel dingen. En dat is gewoon heel fijn, om eindelijk die puzzel gelegd te hebben

Toen ik voor het eerst een foto zag van mijn grootvader kreeg ik koude rillingen, omdat ik mezelf plots zag in iemand anders. De blik in zijn ogen en de manier waarop hij zijn hoofd tilt op een foto was exact hetzelfde.

Het duurde een kleine week vooraleer mijn biologische papa zelf reageerde, en hij was heel empatisch. Hij maakt ook deel uit van mijn leven vandaag. Mijn kinderen kennen hem en die zijn heel enthousiast. Ze hebben nu tenslotte drie opa’s.

Het donorschap in ons land is nog steeds anoniem, en dat moet afgeschaft worden

In het kinderrechtenverdrag staat dat alle kinderen het recht hebben om te weten wie hun biologische ouders zijn. Maar het donorschap is nog altijd anoniem.

De afgelopen drie jaar heb ik heel veel avonden en uren achter de computer gezeten om te weten te komen wie mijn vader is. Het voelt heel vreemd als iemand anders iets heel fundamenteel weet over jou, en jij het niet mag weten. Als donorkind moet je ook het recht krijgen om te weten wie je ouders zijn.

Beluister het volledige gesprek:

Lees ook:

Radio 1 Select