"Als slachtoffer van racisme kan je niet altijd the bigger person zijn"

4 augustus 2019
Radio 1
Wie de Belgische muziekscene op de voet volgt en wel wat kent van electro-pop, heeft de naam Charlotte Adigéry of WWWater ongetwijfeld al horen vallen. Dit jaar verscheen haar nieuwe EP ‘Zandoli’, een plaat waar Creoolse, Engelse en Franse lyrics gemixt worden met vooruitstrevende beats. Ook is er Chris & Charlie, een muzikaal project van Charlotte en haar moeder, van wie de zangeres haar Martinikaanse roots heeft geërfd.

Van de Antillen naar Gent

De mama van Charlotte komt uit Martinique, de vader van Charlotte uit Guadeloupe, twee Antilliaanse eilanden die niet zo ver van mekaar liggen. En toch kwamen ze mekaar pas in Gent tegen. "Mijn mama ging studeren in Frankrijk, zoals bijna alle jongeren uit de Antillen." Martinique is immers een overzees departement van Frankrijk, legt Charlotte uit. Maar toen haar broer in Gent terechtkwam door de liefde en er ook een cocktailbar opende, volgde Christiane, want zo heet Charlottes moeder, haar broer en nam ze uiteindelijk zelfs de cocktailbar van hem over! En zo is dus ook Charlotte geboren én getogen in Gent. 

Zwart in een witte omgeving

In Dubbelbloed vertelt Charlotte dat het niet makkelijk is om zwart te zijn in de overwegend witte samenleving die België is. "Al heel vroeg besefte ik dat. Op mijn eerste schooltje werd ik gepest en vroeg ik me af waarom precies ik dat meemaakte. En dan besefte ik: aah, dat kleurtje!" Ze merkt ook vaak dat mensen naar haar staren, en dan wordt ze defensief. "Meestal denk ik dan meteen 'het zal wel weer met een racistische achtergrond zijn'." Al beseft Charlotte ook dat het vaak niét zo bedoeld is, maar dat ze zo'n defensief patroon heeft gekweekt, net omdat ze al vaak het slachtoffer is geweest van racisme. "Ik sta dan soms al klaar om mijn zwart-zijn te verdedigen, maar het is niet altijd nodig, het is niet altijd zoals ik het denk." Ze denkt wel dat het menselijk is van haar kant, net door haar ervaringen, om ook vooroordelen te hebben. "Ik ben slachtoffer van iets wat ik gewoon bén."

Ik heb al zoveel erge dingen meegemaakt: mensen hebben zelfs al stenen naar mij gegooid. 

Charlotte vertelt over die keer dat ze aan het fietsen was en een autobestuurder haar aansprak met de woorden 'U zie ik niet fietsen hoor'. "Als je zelf onzeker bent, komen zulke racistische opmerkingen veel harder binnen", vertelt Charlotte. Ze ging naar de politie om melding te maken van de opmerking, en de agent reageerde met de woorden 'dat is toch gewoon een grapje'. "En misschien is het als een grapje bedoeld, maar op dat moment voel je je wéér gewezen op je anders-zijn." En telkens weer moet de persoon die in zo'n situatie terechtkomt, beslissen om erin mee te gaan of het 'te laten varen', vertelt Charlotte. Maar je kan niet verwachten dat slachtoffers van racisme alles laten passeren: 

Elk slachtoffer van racisme of discriminatie heeft het recht om instinctief te reageren en niet altijd the bigger person te zijn. Je kàn niet altijd the bigger person zijn.

Herbeluister de volledige uitzending van Dubbelbloed met Charlotte Adigéry:

Herbeluister ook de andere uitzendingen van Dubbelbloed:

Lijst van artikels

Radio 1 Select