"Ik ben eigenlijk een mislukt muzikant, enkel dokter geworden per toeval"

23 juli 2017
Pedro Brugada vertelt over de muziek van zijn leven in Dubbelbloed
Cardioloog Pedro Brugada bepaalt het ritme van het leven. Hij groeit op en studeert in Catalonië, maar belandt in Nederland, en later in België waar hij een centrum voor ritmologie opricht. Brugada leent samen met zijn broer en collega Josep Brugada zijn naam aan het Brugada-syndroom, een hartaandoening die vooral jongeren treft.

Maar naast het ritme van het hart, legt de Spaans-Belgische cardioloog in Dubbelbloed ook zijn muzikale ziel bloot als ‘amateurmuzikant’: hij bepaalt zelf het ritme van de muziek op de drums.

Met zijn band speelde de hartspecialist op contrabas protestliederen tegen het regime van Franco. Verder houdt hij er een zeer diverse muzieksmaak op na. Die kent geen grenzen: van het Concierto De Aranjuez, op klassieke Spaanse gitaar, via Pink Floyd, U2, Frank Sinatra en Jacques Brel tot… schlagermuziek.

Tijdens concerten van Christoff krijg ik tranen in mijn ogen.

“Ik houd van schlagerfestivals. Christoff is een goede vriend van de familie. Je zou mij moeten zien tijdens een van zijn concerten: ik krijg tranen in mijn ogen van zijn muziek. Ik ben eigenlijk jaloers op hem en zijn muzikanten. Ik ben in feite een echte mislukte muzikant: ik ben enkel dokter geworden per toeval.”

Het Concierto De Aranjuez is net zo emotioneel voor Brugada. “Dat concierto heeft voor mij een speciale betekenis. Als ik dat hoor, komen mijn ouders weer tevoorschijn. Soms probeer ik nog een stukje te spelen op mijn gitaar. Dat is een manier om aan hen te denken.”

 

Tr3s Qu4rts, de band waar Pedro Brugada als tiener in meespeelde

Tr3s Qu4rts, de band waar Pedro Brugada als tiener in meespeelde

Koeioneren

Brugada’s ouders zijn Catalaans. De hartspecialist werd geboren in Girona en woonde tot zijn 27e in Spanje.

“Ik zeg niet dat Spanje beter is dan België of vice versa, maar ik zie veel verschillen. Dat heeft veel met het klimaat te maken, denk ik. Ik kan er bijvoorbeeld nog altijd niet van over dat de winkels in Aalst of Lede dicht zijn op zondag. Als je dan naar buiten gaat, zie je niemand.”

Ik kan er niet van over dat de winkels hier dicht zijn op zondag

Het grootste verschil met de Spanjaarden is volgens Brugada de jaloezie. “Elkaar koeioneren, dat is de topsport van het Vlaamse volk. We vergelijken onszelf veel te veel met anderen. Eigenlijk wil ik eens serieus gaan praten met leerkrachten in het basisonderwijs. Hopelijk zullen de volgende generaties dan wat vrolijker met elkaar omgaan in plaats van zo jaloers te zijn.”

Van kathedraal naar parochie, tot ook die kathedraal werd

Brugada verhuisde niet meteen naar België: pas op zijn 38e zette hij die stap. Voordien woonde hij in Maastricht. Daar werd hij op zijn 34e benoemd tot hoogleraar cardiologie.

“Maastricht was de top: de kathedraal van de wereld wat mijn specialisatie betreft, de problemen van de elektriciteit van het hart. Verhuizen naar Aalst betekende bij wijze van spreken verhuizen naar een kleine parochie.”

Verhuizen naar Aalst betekende verhuizen van een kathedraal naar een kleine parochie

“Maar het was een opportuniteit, een kans om iets nieuws te doen daar in Aalst. Ik kon kiezen: neem het of neem het niet. Eerst zei ik nee. Maar anderhalf jaar later besefte ik dat ik het toch wou doen. Het was niet makkelijk om die knoop door te hakken.”

“No regrets. Ik heb geen spijt van die beslissing, hoewel ik later terug de beslissing genomen heb om terug naar de universiteit te gaan, in Brussel. Ik blijf een rat van de universiteit. Opnieuw geen spijt van, want ook daar heb ik een kathedraal kunnen bouwen - een topkathedraal.”

Herbeluister Dubbelbloed met Pedro Brugada via Radioplus.