"'Echt' is een aangebrand woord, dat slanke vrouwen in de hoek zet"

27 april 2017
"'Echt' is een aangebrand woord dat slanke vrouwen in de hoek zet"
Gisteren werd de 'echte lijven' campagne gelanceerd. Celia Ledoux, auteur en columniste, heeft er haar bedenkingen bij. “Ooit sloeg 'echte lichamen' op 'niet-gefotoshopt', maar de afgelopen jaren heb ik 'echt' geclaimd zien worden door een beweging die “thin-shaming” wordt genoemd.”
Er is een campagne gelanceerd rond “echte” lichamen in de media.
Het is prachtig dat stereotypering wordt aangepakt. Media vormt mee onze wereld. Als je jezelf er niet in ziet, betekent dat iets. Ik ben trouwens zelf een feministe. Een slanke zelfs. En ik voel me daar goed bij. Zowel het slanke, als dat er veel meer soorten lichamen worden getoond. Het gaat om dat echt. Ooit sloeg “echte lichamen” op “niet-gephotoshopt”. Maar de paar afgelopen jaren is dat woord, “echt”, geclaimd door een beweging die vindt dat slanke vrouwenlichamen niet “echt” zijn. Echte vrouwen zijn rond, hebben een zandloperfiguur, een flinke cup en billen. “Echt” is gewoon een ander ideaal gaan opleggen. Ronder, maar even dwingend en neerbuigend.
Ik heb rondingen. Ze zijn alleen wat lichter. Ik ben altijd slank geweest.
Maar ik ben heel erg echt. Zoals alle andere vrouwen met mij. Ik ben wel honderdduizend keer een poppemie gevonden. Een vergadering binnen stappen als blonde, slanke vrouw? Dan ben je vast ook intellectueel een lichtgewicht. Elke vrouw heeft haar eigen gevecht. Daar moet, verdorie, niet ook nog een gevecht tegen je eigen medevrouwen bij.
Als je écht diversiteit wil, als je echt acceptatie wil? Dan accepteer je verdorie iedereen. En ik denk dat die campagne dat ook doet. Maar ze had het over “diversiteit” moeten hebben, of “onbewerkt”. “Echt” is - jammer genoeg - een aangebrand woord dat slankere vrouwen in de hoek zet.
Ook een slanke vrouw is echt. Zelfs een model is een mens.
Volgens mij wil deze campagne exact dat zeggen. Alleen heeft ze zich van woord vergist.