Een afgebroken staafje of een bloedneus: zo loopt het soms mis bij een coronatest (en zo kan je het vermijden)

2 augustus 2021
Het kan soms wel eens misgaan bij het afleggen van een coronatest, al is dat volgens neus-keel-oorarts Frans Indesteege gemakkelijk te vermijden. Hij legt uit dat de meeste neveneffecten bij zo'n test het resultaat zijn van een slechte afnametechniek. "Niet doorduwen bij weerstand", zegt hij in "De wereld vandaag".

Nu we weer meer (kunnen) reizen, leggen veel mensen een coronatest af. Als je niet volledig gevaccineerd bent of recent hersteld bent van een besmetting, heb je namelijk een negatieve coronatest nodig om onder andere op reis te kunnen vertrekken naar sommige bestemmingen. En bij het afnemen van die test kunnen hier en daar dingen misgaan.

Volgens Frans Indesteege, voorzitter van de Belgische beroepsvereniging voor neus-keel-oorartsen, is er zeker geen reden tot paniek. Hij benadrukt in "De wereld vandaag" dat problemen bij zo'n test zich niet vaak voordoen.

"Het gebeurt niet vaak, maar over het algemeen zijn er twee complicaties", zegt Indesteege. "Enerzijds gebeurt het wel eens dat het staafje afbreekt en in de neus achterblijft. Anderzijds zijn er de mensen die een bloedneus krijgen. Zo'n neusbloeding stopt meestal spontaan. We vermoeden dat zulke problemen het resultaat zijn van een slechte afnametechniek."

Zo gebeurt wel eens dat mensen het staafje doorduwen bij weerstand. "De neus bestaat uit een linker- en rechterhelft", zegt Indesteege. "Dat zijn meestal geen symmetrische helften. Die worden verdeeld door wat wij het schot noemen. Je kunt dat zien als een klein muurtje dat zelden kaarsrecht staat. Als je dus hinder ondervindt aan de ene kant, is het goed om eens te proberen aan de andere kant."

In heel zeldzame gevallen kan het hersenvlies scheuren, maar Indesteege onderstreept dat hij dat nog maar één keer heeft gelezen en nog nooit heeft gezien in zijn praktijk. "In zo'n geval gaat het staafje eerder te hoog dan te diep. Je moet je voorstellen dat het dak van de neus een bijzonder dunne botplaat is. Als je te veel kracht zet, kun je een barstje of gaatje maken, waardoor een hersenvochtlek kan ontstaan. In de meeste gevallen kan dat via operatie weer gedicht worden, met weinig gevolgen achteraf."

Er zijn verschillende soorten tests die corona kunnen bespeuren, maar behalve bij de speekseltest, is er volgens Indesteege maar één correcte manier om een test af te nemen.

Geraak jij er nog aan uit? In deze video legt onze wetenschapsjournalist Koen Wauters het verschil uit tussen de verschillende coronatests:

"Het staafje moet horizontaal langs de neus gaan. Als de afnemer van de test hoger staat, moeten patiënten hun hoofd naar achter doen. Als je recht tegenover de patiënt zit, is het is het vaak gemakkelijker om de patient het hoofd recht te laten houden. Als je dan niet te veel kracht zet wanneer je hinder ondervindt, kan er op zich weinig misgaan."

"Bij een zelftest zijn er twee afnametechnieken. Bij de ene zit de staaf helemaal achteraan in de neusgaten, ongeveer acht centimeter diep. Bij de andere techniek gaat het staafje maar tot halverwege de neus, een drietal centimeter diep. Bij een zelftest is het misschien goed om de tweede techniek te promoten. Maar ook hier geldt bij beide technieken: als je het staafje horizontaal en niet te hard inbrengt, kan er weinig verkeerd gaan."

Luister naar dokter Frans Indesteege, via Radio 1 Select

Bron: vrtnws.be en De wereld vandaag