"Een miskende dochter en een zielige, hypocriete, rancuneuze oude man"

2 februari 2020
Voor onze columnist Jan Verheyen was het ondanks de drukke nieuwsweek duidelijk wie de heldin was deze week: Delphine Boël. Na zeven jaar procederen haalde ze haar slag thuis. Eindelijk erkend als biologische dochter van Albert II. Maar de manier waarop hij "de bevlekte handdoek in de ring gooide", daarvan is Jan Verheyen allerminst onder de indruk.

Beste Delphine Boël,

Jij bent deze week mijn heldin van de week, en dat is voorwaar een niet geringe prestatie want het was een goede week voor helden. Het hadden namelijk ook MNM-dj Tom De Cock en tv-gezicht Annemie Struyf kunnen zijn, die elk in een open brief de VRT-vakbonden lieten weten waarom zij niét mee staakten, afgelopen maandag. En aangezien de vakbonden, zoals u weet, de échte bazen zijn in om het even welk overheidsbedrijf, was dat dapper. Maar wat vooral opviel was, dat zij hun mening zowaar onderbouwden in een goed geargumenteerde, in vlekkeloos Nederlands geschreven brief die met heimwee deed terugdenken aan lang vervlogen tijden, toen je beschaafd van mening kon verschillen in plaats van meteen te vervallen in ordinair gescheld en getwitter. Veel tijd om daarover te mijmeren werd ons evenwel niet gegund, want een paar tellen later kregen Struyf en De Cock hun bak vol via, jawel, de sociale media.

Diezelfde sociale media gingen later die week in overdrive na het nieuws dat Delphine Boël na zeven jaar procederen haar slag thuishaalde wat betreft haar erkenning als biologische dochter van Albert II. Die gooide de bevlekte handdoek in de ring en gaf toe, moe en gekwetst als hij was door de, ik citeer, “nodeloos lang gerekte procedure”. Wie al zijn hele leven lang in een koekendoos verblijft, interpreteert feiten blijkbaar heel anders dan normale stervelingen. Niet Delphine Boël, maar Albert II is namelijk net diegene die zijn verantwoordelijkheid met alle mogelijke dure juridische middelen heeft proberen ontkennen, nota bene met centen die hij van de belastingbetaler ontvangt, in zijn specifiek geval een in alle betekenissen royaal pensioen van 900 000 euro, of exact 50 keer wat de meeste politieke partijen als een minimum voor de burgers van dit land beschouwen.

De afgelopen decennia had hij en het systeem dat hem tolereert Boël en haar nakomelingen al op allerlei manieren gekoeioneerd, daarmee nog maar eens bewijzend dat de monarchie officieel zogezegd geen macht heeft, maar dan toch het soort ‘invloed’ dat héél dicht tegen macht aanschurkt.

Het conflict tussen Boël en Albert is in se een privé-gegeven, een pijnlijke familieruzie tussen een miskende dochter en een zielige, hypocriete, rancuneuze oude man, maar oversteeg het faits divers net door het ontmaskeren van hoe een gedateerde en per definitie anti-democratische instelling als de monarchie in de praktijk functioneert. En dit dus met medeplichtigheid van de politieke kaste, wiens principes wel héél rekbaar blijken te zijn in afwachting van een lintje en/of een titel

En daarom, beste Delphine, bent u niet alleen de winnares maar ook mijn heldin van de week.

Grote groet,
Jan Verheyen

Lees ook:

Radio 1 Select