"Een rechtsapparaat dat slachtoffers en nabestaanden recht in de ogen kan kijken: het zal er ook nu niet van komen"

24 oktober 2017
De Delhaize van Aalst, waar De bende van Nijvel in 1985 voor het laatst heeft toegeslagen. (Foto: Belga)
Jan is een familielid van een van de slachtoffers van De Bende van Nijvel. Hij volgt de recente onthullingen in de zaak op de voet, maar zijn verwachtingen zijn niet hooggespannen. "De paraplu’s zullen blijven openstaan", schrijft hij in een brief aan de redactie van Hautekiet.

Men vroeg mij gisteren wat deze, zeg maar ronduit sadistische, jaarlijkse ‘doorbraak’ in het bendeonderzoek doet met een nabestaande.

Wel, heel eerlijk: mij doet het bedroevend weinig. Op mijn zwakst schaam ik me daar wel eens over. Maar op mijn sterkst vergeef ik het mezelf.

Ik mag het mezelf vergeven, want vandaag is niet anders dan vorige week, of vorig jaar, of 30 jaar geleden.

Radeloze kwaadheid is er onderhuids al heel erg lang. Ze vecht zich op zulke dagen alleen wat nadrukkelijker een weg naar boven.

Elk sprankeltje hoop blijft ongepast, met een onderzoek dat als een stuurloos schip van opflakkering naar opflakkering dobbert.

Cynisch realisme. En heel veel stuurlui aan wal, als er garen moet gesponnen.

Vandaag is precies zoals gisteren.

Een rechtsapparaat dat deed wat het kon en slachtoffers en nabestaanden recht in de ogen kan kijken: het zal er ook nu niet van komen.

Vandaag is zoals morgen: de paraplu’s staan open.