Een wolf bij zijn oren pakken

13 juni 2020
Keizer Tiberius stond bekend als tristissimus hominum, de triestigste aller mensen. Zijn moeder trouwde op haar zestiende met een dertig jaar oudere senator. Toen Tiberius twee was vluchtte het gezin uit Rome uit schrik voor de toenmalige machthebbers.

Als gevolg van een amnestiewet konden ze terugkeren. Zo leerde Livia, de moeder van Tiberius, op een feestje Octavianus kennen, de latere keizer Augustus, een van de mannen voor wie ze gevlucht was.

Hij vond haar zo oogverblindend mooi dat hij Livia ter plekke dwong om van haar man te scheiden en zijn eigen zwangere vrouw aan de deur zette.

Tiberius trouwde met Vipsania. Een gearangeerd maar gelukkig huwelijk. Tot haar vader stierf. Toen werd hij gedwongen om met zijn schoonmoeder, de zwangere weduwe, te trouwen, tevens de dochter van Augustus. Die zou Tiberius later adopteren. Zo werd hij de adoptiezoon van zijn eigen moeder en opvolger van Augustus.

Kan u nog volgen? Troost u. Tiberius ook niet. Hij was het op een bepaald moment allemaal zo beu dat hij twee keer in zijn leven naar een eiland vertrok, eerst naar Rhodos, later naar Capri. Daar leidde hij een naar verluid losbandig leven. Seks en drugs en nog meer seks. Bij voorkeur met kindjes. En aangepaste wijnen.

En een tiran was hij ook. Van op afstand liet hij al zijn politieke tegenstanders in Rome vermoorden. Tot de moordenaars teveel macht kregen, toen liet hij ook hen vermoorden. Nadat hij ontdekt had dat Seianus, het hoofd van de Pretoriaanse Garde, de man die hij het meest vertrouwde, zijn eigen zoon had vergiftigd.

Weet u wat wij op zo’n moment denken? Iemand zou daar eens een boek over moeten schrijven!

Wel, iemand heeft dat al gedaan. Ze heet Sana Valiulina en zit zaterdag aan onze keukentafel. Haar boek heet ‘Een wolf bij zijn oren pakken’. Het is een prachtig boek. Weliswaar een roman. Daar zijn we niet zo voor bij Interne Keuken. Maar alles wat er in staat is echt gebeurd. Dan mag het. 

Beluister het volledige gesprek :

 

Radio 1 Select