"Elke dag moeten journalisten politici behandelen als verliefde pubers die elkaar niet rechtstreeks durven aanspreken"

19 januari 2020
©Radio 1
Het zijn zware tijden voor politici, maar ook voor al wie hen moet volgen, de Wetstraatjournalisten. Onze columnist, schrijver en comedian Joost Vandecasteele, noemt ze "verweesde weesjes in het bos gestuurd door hun stiefredacteur". Hoog tijd voor een hart onder de riem, want de wetstraatjournalist is voor Vandecasteelde zijn 'Held van de Week'.

Dit is een ode aan de politieke journalist.
Al maanden gevangen in het voorgeborgte van een federale formatie,
in de ware hellhole van Brussel, namelijk het trottoir van de Wetstraat.

Daar staan ze dan elke dag, wachtend tot de karavaan van kibbelaars arriveert
en heel misschien, pretty please uit hun raampje een citaatje strooien.

Meestal een voetbalmetafoor, in de hoop ook gevraagd te worden door Marc Coucke die door de benoemingen bij Anderlecht de Brusselse werkloosheid met 2 procent heeft doen dalen.

Urenlang moeten reporters twijgjes aan informatie sprokkelen,
als verweesde weesjes in het bos gestuurd door hun stiefredacteur,
tot ze genoeg hebben voor smeulend artikel en zo dag na dag na dag.

En als daar niks te rapen valt, moeten ze de nieuwjaarsbrief van je kapoen Egbert lezen om te zien of hij op het einde aankondigt of hij voorzitter van de open VLD wil worden.
Je weet wel, die partij als politieke versie van een vestiaire met als verkiezingsslogan “mogen we meespelen?”.

Nu gaat het tussen Bart Tommelein, een volgroeid playmobilventje en Els Ampe die het probeert met de hashtag GewoonGroei wat eerder klinkt als een Zuid-Afrikaans woord voor onkruid.

Nu moeten journalisten zich bezighouden met wat voor schoenen niet meer binnen mogen bij de koning, niet omwille van Connor Rousseau en zijn sneakers van 8000 euro per stuk want ze hebben een schermpje bij de tenen en een dieselmotor in de zool.
Daarom mag hij enkel met sokken aan in lage emissie zones.
Nee, om te vermijden dat Bart Dewever afwijkt van de 20 miles en met stinkende loopschoenen koning vraagt of hij al zijn boek heeft gelezen.

En elke dag moeten journalisten politici behandelen als verliefde pubers die elkaar niet rechtstreeks durven aanspreken maar via via berichtjes en tweetjes sturen zodat reporters hen moeten vertellen dat de ene heeft gezegd dat zij wel een regering wil, maar dan zonder die nerd, maar de andere wil ook wel samen gaan, maar alleen als hij de coolste ministerpost krijgt, en ondertussen zit Fragiel Rechts elk jaar ergens op café te roepen dat moslims hun worstenbroodje willen afpakken en dat is niet tof.
Dus in plaats van een Vivaldi regering zitten we vast in een LikeMe formatie.

Lees ook:

Radio 1 Select