Elke dag verdwijnt er wel iets

4 juli 2016

"O, wat kan ze dansen. O, wat kan ze schudden met haar gat. Gelijk de maskes van de Koekenstad!"

Een onwezenlijk mooi portret van een van de eerste rusthuizen in ons land waar bejaarden met dementie terecht konden. Lang geleden gemaakt door de jonge Luk Haekens - die van De Ideale Wereld, jawel - en zijn grote voorbeeld, de legendarische radiomaker Edwin Brys.

Verwarde gedachten en hartverwarmende gezangen in rusthuis De Bijster in Essen. De fragmenten die Jo Demeyere voorleest komen uit het wondermooie boek 'Hersensschimmen' van J. Bernlef.