“Elke week stel ik vast dat er weer een stukje natuur is kaalgekapt”

7 maart 2018
Daar is de lente! Daar is de zon! Daar zijn de… euh… waar zijn de blaadjes en de bomen? Het is duidelijk, luisteraar Sofie maakt zich zorgen.

Lente, eindelijk. Nu de vortex vertrokken is, kijk ik weer reikhalzend uit naar de eerste lentebloemen, en de eerste blaadjes die gaan ontpoppen aan de bomen.

En daar wil ik het nu over hebben. Heerlijk vond ik het steeds om langs de autostrade en de gewestwegen getuige te kunnen zijn van de ontluikende lente. Hoe je week na week de kleuren van de blaadjes zag intenser worden. Inderdaad ZAG.

Want met lede ogen stel ik elke week weer vast dat er een nieuw stukje langs de gewestwegen of de autostrade is kaalgekapt. Metershoge stapels gekapt en gehakseld liggen ze daar

Vorige week nog tijdens mijn wekelijkse rondje lopen op de finse piste, moest ik vaststellen dat ik plots door een kaalgekapt domein rondjes zat te malen, waar ik vroeger tussen de struiken en bomen op zoek ging naar de vogels die zo vrolijk floten.

Natuurpunt doet een jaarlijkse oproep om de vogels te tellen in eigen tuin, want ja, daarbuiten blijft er binnenkort geen habitat meer over voor onze vogels en insecten.

Waar zijn nu die bordjes naartoe: ‘hier werken we aan een ecologische berm'? Ik snap het niet. Valt dit ook onder het beleid van bosbeheer, natuur en omgeving?

Kan iemand het uitleggen waarom elk stukje natuur zo ingeknot te worden, en dat overal en op hetzelfde moment.

En… wat er het voorbije jaar is weggekapt aan bomen en struiken, worden deze ook weer ergens aangeplant?

(Lees de reactie van het Agentschap Wegen & Verkeer onder de foto.)

"Verkeersveiligheid primeert"

Veva Daniëls (foto), woordvoerder van Wegen en Verkeer reageert. “Het is een discussie die elk jaar rond dezelfde periode gevoerd wordt."

"Bomen hakken langs de snelweg blijft essentieel voor het garanderen van de verkeersveiligheid. Bomen die te groot zijn of te dicht bij de weg staan vormen een gevaar, dus stappen we over op iets anders.”

Volgens Daniëls gaat het vooral om een duurzame vorm van bermbeheer. “Men gaat bomen hakken tot een tiental centimeter boven de grond. Op die manier kunnen er struikgewassen groeien en ontstaat er een groen scherm dat ook lucht kan zuiveren en een ecologische waarde heeft."

"De nood om nieuwe bomen aan te planten valt volledig weg, want de natuurwaarde blijft hetzelfde. We krijgen bovendien nog eens een verjonging van het ecosysteem, met andere beestjes en kleinere plantjes.”

"De werken worden voornamelijk tussen november en maart uitgevoerd. In die periode is het broedseizoen van de vogels voorbij en rond de lente komen de sapstromen van de bomen en planten terug op gang. Elke zone wordt om de 9 à 15 jaar aangepakt. Daarna krijgen de gebieden wat rust."

Wegen en Verkeer mag op de steun rekenen van verschillende organisaties zoals Agentschap bos, BOS+ en Natuurpunt die evenals dezelfde vorm van natuurlijk bermbeheer toepassen.

Daniëls toont begrip voor de bezorgdheid van Sofie, “Het is drastisch, plots al die kale plekken zien. Maar het valt de voorbije jaren gewoon erg hard op. Dat komt omdat we ook nog eens begonnen met een inhaalbeweging nadat het houthakbeheer al even verwaarloosd was. Maar geen zorgen, doorheen de lente en de zomer schiet dat allemaal vrij snel terug.”