“En toen stonk het in de biechtstoel, naar sperma”

24 februari 2016
Actrice en regisseur Reinhilde Decleir heeft geen goede herinneringen aan de biechtstoel. "De priester bleef maar doorvragen en ik begon dingen te zeggen die niet waar waren. Het stonk toen in de biechtstoel. De geur van sperma, zo leerde ik later."

"Serieuze intimidatie", zo beschrijft Reinhilde Decleir wat ze meemaakte in biechtstoel. "Ik had als kind het gevoel dat ik van alles moest opbiechten om tegemoet te komen aan de verwachtingen. Ik heb honderdvijftig keer gelogen, zei ik dan maar, om toch iets te zeggen."
 

'Gij zult geen onkuisheid doen'


Ook bij het zesde gebod ('gij zult geen onkuisheid doen') voelde Reinhilde de verplichting om iets op te biechten. "Mijn broer kwam eens thuis met een condoom, maar wist niet wat dat was. Mijn oudste zus begon dat te onderzoeken. Ik was de jongste thuis en mocht dat niet horen, maar ik hoorde dat toch."

Ze vertelde dat verhaal aan de priester in biechtstoel. "Hij bleef maar doorvragen en ik begon dingen te zeggen die niet waar waren. Ik voelde me schuldig. Het stonk toen in de biechtstoel. Een heel eigenaardige geur was het. De geur van sperma, zo leerde ik later."

Het zit haar nog steeds dwars.

Elke keer als ik de paus hoor, word ik kwaad.

Reinhilde heeft het gehad met de Katholieke Kerk. "En mijn ouders hebben zich daarbij neergelegd."

Beluister hieronder het volledige interview met Reinhilde Decleir in De Bende van Annemie.

Foto © VRT - Radio 1

Radio 1 Select