"Er is een stilzwijgende meerderheid die weg wil van extremen"

1 april 2019
© Radio 1
"Compromis", "enerzijds, anderzijds" en "redelijkheid". Het zijn begrippen die al langer te verbinden zijn met de Belgische christendemocraten. Nu voegt voorzitter Wouter Beke daar ook "de stilzwijgende meerderheid" aan toe. Hij wil "de stille, harde werkers die zelden gehoord worden", een stem geven bij de verkiezingen in mei, en trekt van leer tegen "de extremen". Een kritiek richting Groen en N-VA?

Wouter Beke, voorzitter van CD&V, wil in zijn nieuw boek (Revolutie van de redelijkheid) een stem geven aan een groep die hij "de stilzwijgende meerderheid" noemt. "Dat zijn de gewone Vlamingen, die hun kinderen 's ochtends klaar maken om naar school te gaan, gaan werken en 's avonds thuiskomen om iets te doen met hun gezin of in het verenigingsleven. Zij willen levenskwaliteit en geborgenheid", zegt Beke in 'De Ochtend'.

Trump en Brexit

De "stilzwijgende meerderheid" is nochtans geen term die je onmiddellijk met de Belgische christendemocraten zou verbinden. De Engelse variant ("silent majority") werd bekend door de Amerikaanse president Nixon eind de jaren 60, maar kennen we nu vooral als een verzamelnaam voor mensen die voor Donald Trump in Amerika of de brexit in het Verenigd Koninkrijk stemden. Die kiezers willen het huidige politieke systeem op de schop, en keren zich net af van de traditionele partijen zoals de christendemocraten bij ons.

Wouter Beke (CD&V) ziet die "stilzwijgende meerderheid" dus anders. "In de media worden we vaak geconfronteerd met extremen aan de linker- en rechterkant, terwijl er een stille groep van mensen is die zich elke dag wil inzetten", zegt hij. De "stilzwijgende meerderheid" van Beke zoekt dus net géén extremen op. Een kritiek richting N-VA en Groen?

Radicalisering van de lafheid

Daar lijkt het wel op. Vooral N-VA moet het ontgelden. "Ik hoop dat we niet in een systeem van onbestuurbaarheid terechtkomen. Daar heeft N-VA de voorbije weken naar gerefereerd", zegt de voorzitter. "Dat is iets wat in Groot-Brittannië aan het gebeuren is. (...) Ik durf er niet aan denken dat we in dit soort scenario's terechtkomen." Overigens, de kritiek komt niet van een kant. Dit weekend noemde N-VA'ster Zuhal Demir de revolutie van de redelijkheid nog "de radicalisering van de lafheid".

Geen extremen dus, maar het typische christen-democratische "compromismodel" van "enerzijds-anderzijds". Concreet betekent de revolutie van de redelijkheid dan "economische groei én sociale vooruitgang laten samengaan", "mensen kansen geven, met rechten én plichten" en "een sterk Europa, dat zich beschermt zonder zich af te schermen".

(lees verder onder de foto)

Wouter Beke in de studio bij Michaël Van Droogenbroeck

Tweede partij

Die "stilzwijgende meerderheid" wil Beke ook aanboren bij de verkiezingen op 26 mei. De voorzitter heeft de ambitie om de tweede partij te blijven, en mikt op 20 procent zoals bij de gemeenteraadsverkiezingen. Of hijzelf daarbij kandidaat-premier is, en Hilde Crevits als lijsttrekker in West-Vlaanderen kandidaat-minister-president, wil Beke nog niet gezegd hebben.

Bekijk het integrale gesprek:

Bron: vrtnws.be en 'De Ochtend'

Radio 1 Select