"Ga wat meer buitenspelen. Het zal u goed doen"

6 januari 2017
Foto: Gert Verbelen
Gerda Dendooven tekent, schrijft boeken en geeft les. Haar aanbevelingen voor een mooier 2017? "Klim nog eens in een boom en gebruik af en toe uw verbeelding. Want 'zolang er verbeelding is, is er geen verveling'."
De nieuwjaarsbrief van Gerda Dendooven

Hoe lang is het geleden dat u nog een kind was? En wat herinnert u zich daar nog van?

De koude winters misschien, met vijvers van ijs en sneeuwbloemen op de ramen. De hele dag op de slee tot het donker werd.

Trouwens, doet u dat nog wel eens, buitenspelen? 

Niet in de sneeuw, want die is er niet meer. Maar in een bos bijvoorbeeld?

Klimt u nog wel eens in een boom?

Of bent u bang uw broek te scheuren of een been te breken nu de verzekering uw fratsen niet meer dekt? 

Maar geef toe, u bent er ook niet meer goed in, u heeft het klimmen verleerd en de bomen in het park zijn te dun wegens net aangeplant. U zult nog honderd jaar moeten wachten vooraleer ze uw gewicht kunnen torsen.

Misschien moet u in het nieuwe jaar toch maar eens iets aan dat gewicht gaan doen, het klimmen zal beslist makkelijker gaan.

Maar als kind was u er wel goed in, en u was er ook trots op dat u dit kon en durfde.

U was eigenlijk trots op elke ontdekking die u deed. Al spelend, op één been, vinger in de neus.

Kinderen leren door te spelen en zo ontdekken ze waar ze goed in zijn. De ene in voetballen, de ander in zingen of tekenen of schrijven... Bij de ene gaat het snel, de andere heeft meer tijd nodig. Elk kind is anders.

En toch hebben kinderen overal ter wereld dezelfde verlangens, dezelfde hunker naar warmte en geborgenheid.

Of ze nu in een bos wonen of in de stad, in een koude streek of een heet land, arm zijn of rijk, in 1963 werden geboren of in 2017. De context verschilt, de moeilijkheden ook, maar hun dromen zijn dezelfde. Net zoals hun zin om de wereld te ontdekken. Met grote ogen kijken ze naar wat rondom hen gebeurt. Ze zijn nieuwsgierig, en stellen daarom zoveel vragen.

Ze willen hun kleine hoofd verruimen terwijl wij, volwassenen, vaak antwoorden geven die hun open blik begrenzen. Onze vooroordelen en angsten houden hen ver van wat zij met het grootste gemak accepteren. 

Wij, volwassenen, zouden nochtans veel van die vragende, spelende, dromende, verwonderde kinderen kunnen leren.

Kinderen zijn dus geen lege doos die gevuld moet worden, of een homp klei die gekneed moet worden naar onze verwachtingen. Ze hebben alles al in zich. We moeten hen alleen de tijd, de ruimte en het vertrouwen geven om te ontdekken waar ze goed in zijn. Ze laten spelen.

Maar hen ook goede potgrond geven om te groeien. Wat je vroeg leert, leer je voor het leven. 

Laat hen dus af en toe proeven van kunst, literatuur, muziek. 

Want een boek neemt je mee naar andere werelden, je kan jezelf erin herkennen. Je leert verbanden zien, je krijgt inzicht in de wereld en jezelf. Je ontdekt dat de natuur de kern is van alles. 

Muziek verbindt mensen, zelfs zonder woorden. Het is een middel tot communicatie, een andere manier van nadenken. Het helpt je te overleven.

Een schilderij biedt troost aan wie geen troost vindt. 

Het is geen recht, het is een plicht om ook ‘kunst’ aan te bieden. Het is een investering in de toekomst, een niet te meten overdracht van intellectueel kapitaal. 

Ik geloof in ‘op sporen zetten’. Thuis en op school. En voor wie thuis geen potgrond vindt, zijn er gelukkig nog de gepassioneerde ‘leraars’ die het goede voorbeeld geven.

Hoe onze kinderen straks met de wereld omgaan hangt af van hoe wij vandaag met hen omgaan. Hoe we naar hen luisteren.

Als wij ons afsluiten voor wat er rondom ons gebeurt, zullen zij het op de duur ook doen. 

Geef kinderen dus de ruimte, het groen, de mentale rust en de tijd om de wereld en zichzelf te ontdekken. Wees geduldig. En laat hen spelen. Veel spelen. Laat hen kind zijn. Overal, op elke plek op deze wereld. Laat hen dromen.Net zoals u droomde en speelde en dat eigenlijk nog steeds zou willen doen.

Misschien moet u maar wat meer buitenspelen in 2017, het zal u goed doen.

Klim nog eens in een boom en gebruik af en toe uw verbeelding, u zul ze wellicht nodig hebben het komende jaar. Want ‘zolang er verbeelding is, is er geen verveling’. 

Veel speeltijd gewenst in 2017

Gerda Dendooven