"Genk en Club rijden finale van Ronde: de ene hoenderfris, de andere harkend"

6 mei 2019
© VRT
Na de 7e speeldag in Play-off I blijft de kloof tussen leider Genk en Club 6 punten. Volgende week kan de strijd beslist worden in Club-Genk. Anderlecht pakte met 10 man zijn 1e zege tegen Standard, Gent blijft met 1 op 21 achter. Veel stof voor de wekelijkse analyse van Peter Vandenbempt.

"Chapeau voor de mentale veerkracht van Club"

Club Brugge is niet van plan om de rode loper uit te rollen voor Genk: het won in Gent met 0-1. En dat moet je Club nageven: dat het nu toch al 2 weken na elkaar overeind blijft, reageert én wint. Ondanks toch dat het met de rug tegen de muur wordt gezet en een paar mentale tikken krijgt van Genk eerder in het weekend. Want Genk wint die moeilijke uitwedstrijden, waar ze bij Club vooraf hopen dat er puntenverlies zou mee gepaard gaan.

Dus chapeau. Ook qua punten doet Club Brugge het gewoon zeer goed: 16 op 21. Dat is nu al 4 punten meer dan die 12 op 30 in totaal dus van vorig jaar, toen Club kampioen werd. Alleen: Genk doet nog beter met 18 punten. En wat ik vorige week ook al zei: bij Club is het toch meer op karakter, vechten, strijden en rekenen op een ingeving of een flits zoals bij de goal gisteren.

Want ik vond dat Club in Gent toch langere periodes had waarin het de mindere was van AA Gent, waarin het eigenlijk niet meer voetbalde. Zeker een stuk in de 2e helft. En dat is dan toch weer niet bepaald geruststellend.

"Vergelijk titelstrijd met 2 renners in finale van Ronde: de ene hoenderfris, de andere harkend"

Club Brugge belooft Genk alvast een warme ontvangst zondag. Dat hebben ze al volop aangekondigd. Dat kadert ook in de psychologische oorlogsvoering, die we de hele week bij Club Brugge zullen horen. Het wil opnieuw proberen om in het hoofd van Genk te kruipen en hen te doen twijfelen. Dat hebben ze ook al eens geprobeerd in het begin van de play-offs.

Maar ik denk dat dat echt geen effect zal hebben op Racing Genk, want de Limburgers komen eigenlijk in een zachte zetel naar Jan Breydel. 1 punt staat eigenlijk gelijk met de titel, die ze dan mathematisch later nog moeten veroveren. Dus dat is een overwinning waard.

En zelfs bij een nederlaag is 4 op 6 in de laatste 2 wedstrijden tegen Anderlecht en Standard, toch niet bepaald de hoogste vliegers in deze play-offs, genoeg om kampioen te worden. Voor een Brugse titel moet Genk dan eigenlijk nog 2 keer verliezen in 3 matchen, terwijl ze er in totaal 54 hebben gespeeld dit seizoen en in totaal 6 keer verloren. Ze deden dat ook nog maar 1 keer in de play-offs, enz...

En vooral: ze waren vrijdag tegen Antwerp alweer geweldig. Iedereen lijkt daar wel in topvorm en straalt onoverwinnelijkheid uit. Vergelijk het met 2 renners die voorop rijden in de finale van de Ronde van Vlaanderen, op het oude parcours dan weliswaar. In theorie kunnen ze natuurlijk allebei nog winnen, want ze rijden nu eenmaal voorop.

Maar de ene, dat zie je, die zit hoenderfris met overschot op zijn fiets te wachten op de Muur en de andere moet eigenlijk harken, kan nog net aanklampen en je weet dus: straks gaat het omhoog en hij moet eraf. Alleen, ik zal me zelf snel nog even indekken: die sterkere kan natuurlijk nog zwaar vallen of een keer of 2 lek rijden.

En als Gent, met vooral Jaremtsjoek, niet zo'n gigantisch probleem heeft om te scoren dan zou de titelstrijd vandaag al gewoon gestreden geweest zijn. Maar oké: nog eens chapeau voor de mentale veerkracht en zoals gezegd: zo blijft het toch nog de illusie van een nieuwe titel koesteren.

"Ik denk dat de rode kaart na 10 minuten Anderlecht geholpen heeft"

Anderlecht won tegen Standard voor het eerst in deze play-offs en ze waren daar heel erg blij mee. En daar wordt een beetje lacherig over gedaan over die vreugde en tevredenheid bij Anderlecht met ocharme een eerste overwinninkje in Play-off I. Maar dat vond ik eigenlijk misplaatst; want na alle ellende van de voorbije weken op en ook naast het veld (de zware kritiek, 5 nederlagen in 6 wedstrijden), dan mag je best blij zijn als je een keer gewonnen hebt.

Ik denk eerlijk gezegd dat die rode kaart na 10 minuten Anderlecht geholpen heeft. Tot dan was Standard beter en werd paars-wit onder druk gezet. Maar tegen 10 man vielen de Rouches helemaal stil. Er volgde een onbegrijpelijke wanprestatie: gebrek aan drive en ideeën, lopen met de bal, verkeerde keuzes, geen druk meer gezet. Enfin: een hoop los zand.

En Anderlecht toonde zich solidair, verbeten strijdend, met een paar sterke individuele prestaties zoals nog maar eens van Yari Verschaeren en Elias Cobbaut, die uit de doden verrezen is.

Dus nee, Anderlecht heeft niet geweldig gevoetbald. En nee, Anderlecht heeft niet ineens zijn play-offs of zijn seizoen gered. Ook de komende weken kan dat niet gebeuren. Anderlecht heeft ook niet ineens bewezen dat er dan toch heel veel kwaliteit in deze kern zit. En nee, het is nu ook niet ineens dat Karim Belhocine dé aangewezen man is om volgend seizoen hoofdtrainer te worden van Anderlecht. Maar voor de prestatie van gisteren verdient Anderlecht wel een mooie pluim.

"Gaat de coach de prijs voor de crisis betalen, zoals wel vaker in de Ghelamco Arena?"

Voor AA Gent was het een horrorweek: de bekerfinale verloren en troosteloos laatste in Play-off 1 met 1 op 21. Zelfs coach Thorup noemde het een crisis. En je kan bezwaarlijk iets anders komen vertellen na die forse uithaal van voorzitter Ivan De Witte vrijdag.

7 keer verloren in 8 matchen, afgetroefd door een tweedeklasser - met alle respect - die al 6 weken stillag, zeer waarschijnlijk geen Europees voetbal. Dan is het inderdaad grote crisis voor het fiere AA Gent.

Gent heeft al vaak beter en soms veel beter verdiend in deze play-offs, ook gisteren tegen Club Brugge, vond ik. Maar ze krijgen er maar geen bal ingetrapt. En dat was eigenlijk ondanks alles ook zo in de bekerfinale. En dan is de vraag: gaat de coach daar dan uiteindelijk weer de prijs voor moeten betalen, zoals wel vaker in de Ghelamco Arena?

Wel daar heeft het toch alle schijn van. Want zonder veel omwegen heeft De Witte vrijdag de bekernederlaag ook zeer duidelijk in de schoenen van de trainer geschoven, naast die van de spelers. De Witte heeft hem vol in de wind gezet. De keuzes van Thorup waren ook niet altijd gelukkig: niet op de Heizel en gisteren ook niet met die Rosted op de rechtsbackpositie.

Zo is er - ondanks toch vaak echt goed offensief voetbal van Gent onder Thorup en het feit dat hij ook blijkbaar goed ligt in de spelersgroep - toch weer twijfel bij zijn bazen. Het is net de situatie zoals vorig jaar met Yves Vanderhaeghe. Ivan De Witte heeft toen anders beslist dan hij diep vanbinnen wilde. En dat is slecht afgelopen. Ik denk dat hij die fout niet meer gaat of wil maken. Al is er 1 groot verschil met vorig jaar: Vanderhaeghe had de doelstelling - Europees voetbal - wél gehaald. En De Witte wilde zijn woord dat hij had gegeven niet breken. En dat is nu wellicht niet het geval.

Beluister de analyse van Peter Vandenbempt in 'De Ochtend':

Bron: vrtnws.be en 'De Ochtend'

Radio 1 Select