Herinnert u zich de sixties nog?

10 februari 2018
Rudolf Hecke, cover van De sixties
Wie ze zich herinnert, heeft ze niet echt meegemaakt, wil de volkswijsheid. Dat is slecht nieuws voor Rudolf Hecke, die op basis van interviews met getuigen een boek over die sixties wil schrijven.

Rudolf Hecke is te laat geboren. 1961, tijdens die sixties die hem zo fascineren zat hij in de kleuterklas en op de lagere school. Dat waren niet de plekken waar de Grote Revolutie zich afspeelde. Voor de ware sixties moest je in Leuven, Amsterdam, Parijs, Londen, New York, L.A. en San Fransisco zijn.

Voor zijn boek - het heet De sixties - is hij dus te rade gegaan bij mensen die tien, vijftien jaar ouder zijn. Oude hippies, getuigen van de sixties, het meest opwindende decenium van de recente geschiedenis. Hij vroeg ze naar hun herinneringen. En daar botsen we dus op dat probleem: anyone who remembers the sixties, wasn't there.

Seks, drugs, rock'n'roll en revolutie. De oude wereld werd failliet verklaard, de verbeelding aan de macht en onder de kasseien lag het strand. Marihuana, LSD en heroine. Vietnam. Walen buiten. Martin Luther King en Bobby Kennedy. De Gaule, Nixon, vader Eyskens. Beatles, Stones, Jimi Hendrix, The Doors en The Velvet Underground. Miek en Roel, Roland, The Pebbles en Ferre Grignard. De pil en de vrije liefde. Beatniks, hippies en provo's. 

We praten zaterdag verder aan de keukentafel. Het dessertje is een druppel LSD op een suikerklontje.