'Het belang van rituelen zijn we helemaal kwijt'.

28 oktober 2016
Jeroen Olyslaegers

In Touché vertelde schrijver Jeroen Olyslaegers hoe hij ritueel is getrouwd in de aanwezigheid van een druïde en een hogespriesteres.

"Dit was veel eenvoudiger dan wat mensen elkaar aandoen met een huwelijk waarin je eeuwige trouw belooft. In ons heksenhuwelijk beloof je dat je voor een bepaalde periode bij elkaar blijft. Ons eerste huwelijk werd bezegeld voor vijf jaar. Ondertussen is de periode verlengd met een tweede huwelijk voor nog eens zeven jaar. Want het is namelijk perfect mogelijk dat de energie opraakt."

"Ook mijn zoon is gedoopt door mijn vader met een eigen ritueel in de tuin . Hij werd welkom geheten in de wereld en daarna hebben we daar een stevig glas op gedronken. . Het belang van rituelen heb ik van mijn vader geleerd. Hij gebruikte rituelen om mensen met elkaar te verbinden. Zo nam hij me als kind mee naar Stonehenge. Maar ook wij hebben een eigen Stonehenge in Wéris in de buurt van Durbuy. Daar staan vier eiken rond een dolmen. Daar is mijn krachtplek."

Op 1 november herdenken we onze doden met een pot chrysanten op het graf. Maar wat mij bezig houdt dezer dagen is het Keltische feest Samhain. Op 31 oktober keert Persephone terug naar Hades die behoorlijk slecht gezind is omdat Persephone zo lang weg bleef . Dat vertaalt zich in de bladeren die van de bomen vallen en de dagen die korter worden. Voor mij is de belevenis rond 1 november met dat verhaal verbonden. Dat voelt heel evident aan".

"Om onze doden te eren zou er een derde weg moeten zijn tussen de kerk en het crematorium waarbij je je gestorven geliefden kan eren met rituelen.
Zelf wil ik dat mijn asse uitgestrooid wordt in Wéris. Daarna mag een groot feest losbarsten met veel drank en andere genotsmiddelen. Er mag gelachen en gehuild worden. Zo wil ik de dood ingaan."