Het Lortcher syndroom

9 oktober 2016
Zo heet de eerste roman van Dimitri Leue. Naar de gelijknamige voorstelling van zijn oom Warre Borgmans waarin hij de voorbije jaren speelde. 'De appel valt niet ver van de boom' is hier niet alleen toepasselijk omdat beide heren in het theater zitten. Maar ook omdat de kans op Alzheimer in hun familie groot is. Het Lortcher syndroom, doopte Warre dat. Zijn moeder was verre familie van een tak die Lortcher heette.

In het boek is Peer Lortcher een niet onverdienstelijk componist die zijn hele leven tegen zijn genetische ballast vecht. Dé ziekte, de vergeetziekte, hangt de Lortchers boven het hoofd als het zwaard van Damocles. Zoon Marcel Lortcher moet aanzien hoe dementie knaagt aan de geest van zijn vader. Hij doet een poging om zijn geheugen te masseren met muzieknoten. Vastbesloten de connectie met Peer niet te verliezen, brengt hij een familiekroniek in kaart over afscheid, verlangen en talent. 'Het Lortcher syndroom' gaat over familietrekjes waar je niet onderuit kan. Overdrijven, seksuele driften en kwaad doen wanneer je goed wil doen.

 

Overdrijven kunnen ze goed in mijn familie. 'Zoene porei hemme kik. Zoe groot da'k er mene fiets kan tegen zette.' Dat zei nonkel Jos altijd.
Warre Borgmans
Mijn boma vertelde in 1 uur tijd 4 keer hetzelfde verhaal. Eén verre herinnering die steeds opdook. Benieuwd wat dat bij mij zal zijn. Misschien wel dit moment in Bar du matin.
Dimitri Leue

Het boek gaat over afscheid nemen, omgaan met verlies. Dementie is sterven terwijl je leeft. Het is ook een ode aan familiebanden, elkaar vinden in die gedeelde angst, onzekerheid en strijd. Armand, de vader van Warre had Alzheimer, net als 5 van zijn broers en zussen. De ziekte hangt ook boven zijn hoofd.

Bij mij leeft de angst om dement te worden ook wel. Ik richt al mijn hoop op de wetenschap. Want er zou een remedie op komst zijn.'
Warre Borgmans

Het Lortcher syndroom van Dimitri Leue is uit bij Manteau.